Keke Rosberg


Keke Rosberg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 1 mar 2020. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Keke Rosberg podczas Grand Prix Niemiec 1985

Keijo Erik „Keke” Rosberg (ur. 6 grudnia 1948 w Solnej) – fiński kierowca wyścigowy, mistrz Formuły 1 z 1982 roku. Ojciec Nico Rosberga.

Życiorys | edytuj kod

Keke miał stosunkowo późny start w Formule 1. Zadebiutował tam w 1978 w wieku 29 lat po występach w Formule 2. W debiutanckim sezonie występów w najwyższej formule wyścigowej jeździł dla zespołu Theodore. Fin wygrał niezaliczany do klasyfikacji mistrzostw świata wyścig na torze Brands Hatch. Jednakże po tym wydarzeniu Rosberg nie był w stanie kwalifikować się do wyścigów. Theodore poprawiał swój niedopracowany bolid, w związku czym Rosberg przeszedł na 3 wyścigi do innego bardzo słabego zespołu – ATS.

Keke powrócił do Theodore'a po wypożyczeniu przez nich od zespołu Wolf podwozia, jednak praca nie układała się dobrze i Rosberg wrócił do ATS gdzie pozostał do końca sezonu.

Keke pojawił się w połowie sezonu 1979 w zespole Wolf. Zespół miał problemy z wypłacalnością, a Rosberg w ukańczaniu wyścigów. Keke znowu musiał przenieść się gdzie indziej. Dołączył do zespołu Émersona Fittipaldiego. W dwóch pierwszych wyścigach zajął 5 miejsce, jednak najczęściej nie kończył wyścigów lub nie kwalifikował się. Następny rok był jeszcze gorszy – nie zdobył ani jednego punktu.

Pomimo tego Williams wykazywał zainteresowanie Finem, gdyż zwolniło się miejsce po odejściu od wyścigów Alana Jonesa. Otrzymując konkurencyjny bolid, Rosberg stał się rewelacją roku i został mistrzem świata. Konsekwentnie zdobywał punkty i zdobył pierwszą wygraną w karierze w GP Szwajcarii rozgrywaną wtedy na francuskim torze Dijon-Prenois. Pierwszy pamiętny sezon Fina przyszedł w roku, kiedy żaden z kierowców nie wygrał więcej niż dwa wyścigi (chociaż spowodowane to było w dużym stopniu śmiercią Gilles'a Villeneuve'a i poważnym wypadkiem Didiera Pironiego). Rosberg używał popularnego wcześniej silnika Ford-Cosworth V8 w przeciwieństwie do reszty stawki, która miała silniki turbo.

Późniejsze lata startów Rosberga były niezbyt udane z powodu niekonkurencyjnego podwozia Williamsa i mocnego, ale zawodnego silnika Hondy. Nieszczęśliwie dla Fina silniki Hondy poprawiły się zaraz po jego związaniu się z McLarenem w połowie sezonu 1985. Williams z silnikami Hondy zdominował na 30 miesięcy świat Formuły 1. Obaj kierowcy Williamsa – Nelson Piquet i Nigel Mansell skorzystali na pracy Fina nad rozwojem silnika. W tym czasie Rosberg przeniósł się do McLarena na sezon 1986. Wydawało się, że Keke jest w mistrzowskim bolidzie, jednak został dotkliwie pokonany przez kolegę z zespołu – Alaina Prosta. Po tym Rosberg przeszedł na sportową emeryturę. Fin później przyznawał, że zbyt szybko zdecydował się na odejście.

Pod koniec lat 80. Rosberg startował w wyścigach długodystansowych, później przeszedł do serii DTM, gdzie reprezentował barwy Mercedesa i Opla. Oficjalnie zakończył czynną karierę w 1995 roku.

Rosberg spędził później dłuższy czas przy kierowaniu karierą przyszłego mistrza świata – Miki Häkkinena oraz Jyrkiego Järvilehto. Jego syn – Nico ścigał się w Formule 3 i Formule 3000. Odbył testy dla Williamsa, a w listopadzie 2005 roku i został potwierdzony jako kierowca wyścigowy tego zespołu w sezonie 2006.

Wyniki | edytuj kod

Posumowanie | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Keke Rosberg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy