Kevin Bacon


Kevin Bacon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kevin Norwood Bacon[1] (ur. 8 lipca 1958 w Filadelfii) – amerykański aktor, reżyser i producent filmowy. Laureat Złotego Globa. Jego filmografia obejmuje m.in.: dramat muzyczny Footloose (1984), kontrowersyjny dreszczowiec prawniczy o spisku historycznym JFK (1991), dramat prawniczy Ludzie honoru (1992), dramat historyczny Apollo 13 (1995) i dramat Rzeka tajemnic (2003)[2]. Użyczył głosu tytułowego bohatera w Balto (1995) i przyjmował mroczniejsze role, takie jak sadystyczny strażnik w Uśpionych (1996) i kłopotliwy były napastnik dzieci w Złym dotyku (2004)[3].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Przyszedł na świat w Filadelfii w stanie Pensylwania[4] jako najmłodsze z sześciorga dzieci nauczycielki szkoły podstawowej i byłej działaczki liberalnej Ruth Hildy (z domu Holmes; 1916-1991) i szanowanego urbanisty Edmunda Norwooda Bacona (1910-2005)[5][6][7]. Mając trzynaście lat, wiedział, że chce być aktorem. Cztery lata później był jednym z najmłodszych uczniów Circle in the Square Theater School[8] w Nowym Jorku. Uczęszczał do Julia R. Masterman High School. W 1976 ukończył Kent School[9].

Kariera | edytuj kod

Po ekranowym debiucie jako srogi Chip Diller w komedii Johna Landisa Menażeria (Animal House, 1978)[10] u boku Johna Belushiego, Tima Mathesona, Toma Hulce'a i Karen Allen, zagrał na scenie off-Broadwayu w spektaklach: Odzyskać dziecko (Getting Out, 1978), Album (1980) i Forty Deuce (1982) jako Ricky.

Po raz pierwszy pojawił się na małym ekranie w dwóch operach mydlanych CBS: Poszukiwanie jutra (Search for Tomorrow, 1979) w roli Todda Adamsona i Guiding Light (1980-81) jako T.J. „Tim” Werner. Zebrał znakomite recenzje za postać sarkastycznego Timothy’ego Fenwicka w tragikomedii Barry’ego Levinsona Diner (1982) z udziałem Mickeya Rourke’a, Steve’a Guttenberga, Tima Daly’ego i Ellen Barkin. W 1982 zdobył nagrodę Obie za kreację Franka Wozniaka w spektaklu Paula Rudnicka Biedne małe owieczki (Poor Little Lambs)[11]. W 1983 zadebiutował na Broadwayu w roli Phila McCanna w przedstawieniu Słabi chłopcy (The Slab Boys)[12] u boku Seana Penna i Vala Kilmera. Przełomem w jego karierze okazała się kreacja Rena McCormicka, nastolatka z Chicago w dramacie muzycznym Footloose (1984)[13]. Stał się idolem nastolatek trafiając na okładki takich magazynów jak „Bravo” i „People[14].

Rola 17-letniego skazańca Henriego Younga w dramacie sądowym Morderstwo pierwszego stopnia (Murder in the First, 1995) przyniosła mu Nagrodę Critics' Choice. W 2010 otrzymał Złoty Glob dla najlepszego aktora w miniserialu lub filmie telewizyjnym za rolę amerykańskiego podpułkownika ​piechoty morskiej, Michaela Strobla, który bierze udział w misji eskortowania zwłok zabitego w Iraku młodego żołnierza w telewizyjnym dramacie wojennym HBO Podróż powrotna (Taking Chance, 2009)[15]. W 2013 został uhonorowany nagrodą Saturna w kategorii najlepszy aktor telewizyjny​ za postać byłego agenta FBI - Ryana Hardy w serialu Fox The Following (2013–2015). Jako John Swigert w dramacie historycznym Apollo 13 (1995) odebrał nagrodę Gildii Aktorów Ekranowych za wybitny występ filmowego zespołu aktorskiego.

Życie prywatne | edytuj kod

W latach 1979-87 spotykał się z Tracy Pollan. 4 września 1988 wziął ślub z aktorką Kyrą Sedgwick, znaną z tytułowej roli w serialu TNT Podkomisarz Brenda Johnson (The Closer). Mają dwoje dzieci: syna Travisa (ur. 23 czerwca 1989 w Los Angeles) i córkę Susie Ruth (ur. 15 marca 1992).

Filmografia | edytuj kod

Filmy fabularne | edytuj kod

Występy gościnne | edytuj kod

  • 1987: Biography jako narrator
  • 1992-99: Szaleję za tobą (Mad About You) jako on sam
  • 1993-2004: Frasier jako Vic (głos)
  • 1998: Comme au cinéma jako on sam
  • 1999: The Directors jako on sam
  • 2000: God, the Devil and Bob jako Kevin Bacon (głos)
  • 2002: Will & Grace jako on sam
  • 2009: The Magic 7 jako on sam

Występy niewymienione w czołówce | edytuj kod

Zdjęcia archiwalne | edytuj kod

Reżyseria | edytuj kod

Producent | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kevin Bacon Biography & TV / Movie Credits (ang.). TVRage.Com. [dostęp 2016-07-22].
  2. Kevin Bacon (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-07-22].
  3. Kevin Bacon (ang.). Listal. [dostęp 2016-07-22].
  4. Kevin Bacon Actor, Director (ang.). „TV Guide”. [dostęp 2016-07-22].
  5. Kevin Bacon What Nationality (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2020-09-15].
  6. Kevin Bacon Biography (1958-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2016-07-22].
  7. Kevin Bacon interview for The Following: ‘my career went down the toilet’ (ang.). „Telegraph”. [dostęp 2016-07-22].
  8. Kevin Bacon Bio (ang.). BuddyTV. [dostęp 2016-07-22].
  9. Kevin Bacon – Actor (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2016-07-22].
  10. Jason Buchanan: Kevin Bacon Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2016-07-22].
  11. Kevin Bacon (ang.). Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2020-10-11].
  12. Kevin Bacon (ang.). Internet Broadway Database. [dostęp 2020-10-11].
  13. Kevin Bacon (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-07-22].
  14. Kevin Bacon Magazines (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-07-28].
  15. Kevin Bacon Awards (ang.). AllMovie. [dostęp 2016-07-22].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kevin Bacon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy