Kiełpinica


Na mapach: 53°35′16″N 14°36′22″E/53,587778 14,606111

Kiełpinica w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kiełpinica (do 1945 niem. Schwankenheim) – obecnie uroczysko, dawna wieś położona w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów[1].

Założona w 1750 roku przez Johanna Schwanka, radcę dworu króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego. W 1784 roku we wsi mieszkało 16 rodzin zajmujących się hodowlą i rybołówstwem, zaś na obrzeżu wsi funkcjonował wiatrak. W 1905 roku wieś liczyła 105 mieszkańców[2]. Mocno zniszczona podczas działań wojennych wieś została opuszczona po 1945 roku, pozostałości zabudowań rozebrano[2]. W pobliżu miejscowości zachowały się pozostałości dwóch cmentarzy[2]. Polską nazwę Kiełpinica wprowadzono urzędowo rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 roku[3].

W czasie II wojny światowej na północ od wsi znajdowało się stanowisko niemieckiej obrony przeciwlotniczej[2].

Stanowisko niemieckiej obrony przeciwlotniczej pod Kiełpinicą | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych - PRNG
  2. a b c d Wojciech Janda: Kiełpnica (do 1945 Schwankenheim) (pol.). bialygrosz.goleniow.pl. [dostęp 2016-02-14].
  3. M.P. z 1948 r. nr 14, poz. 55
Na podstawie artykułu: "Kiełpinica" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy