King’s X


King’s X w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

King's X - amerykański zespół rockowy, który łączy elementy metalu progresywnego, funku oraz soulu. Aranżacja wokalna zespołu jest pod silnym wpływem gospelu i bluesa. Teksty utworów w dużej mierze oparte są na refleksyjnych przemyśleniach muzyków i ze względu na duchowy charakter utworów muzyka często bywa klasyfikowana jako rock chrześcijański, lecz sami muzycy unikają jednoznacznej klasyfikacji. Mimo umiarkowanego rozgłosu King’s X położyli podwaliny pod rozwój metalu progresywnego oraz grunge'u[3].

King’s X zostali uplasowani przez VH1 na 83 miejscu na liście 100 Greatest Artists of Hard Rock. Od czasu kontraktu z Megaforce Records w 1987 roku, grupa wydała dwanaście albumów studyjnych, dwa albumy koncertowe i kilka niezależnych wydawnictw.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Debiutancki album zespołu – "Out of the Silent Planet" ukazał się w 1988 roku, mimo to historia zespołu zaczyna się w 1979 roku, kiedy basista Doug Pinnick i perkusista Jerry Gaskill dołączyli do chrześcijańskiego zespołu Petra. Zespół ten rozpadł się na krótko po dołączeniu muzyków, więc ci znaleźli zatrudnienie u chrześcijańskiego artysty – Phila Keaggyego. Pinnick i Gaskill na trasie promującej debiutancki album Keaggyego poznali Ty Tabora – późniejszego gitarzystę King's X[4].

Później, na początku lat 80. Doug Pinnick zaczął grać z Taborem i zaproponował mu założenie zespołu[5]. Do składu dołączył Jerry Gaskill oraz czwarty członek, gitarzysta – Dan McCollam, którego niedługo potem zastąpił Kirk Henderson. Zespół początkowo nazywał się "the Edge" i grał utwory znanych zespołów w lokalnych pubach. W 1983 roku, zespół opuścił Kirk Henderson, co było również impulsem do zmiany nazwy na "Sneak Preview". Zespół w takim trzyosobowym składzie zarejestrował w 1983 roku album zawierający oryginalne kompozycje.

W 1985 roku, artyści przenieśli się do Houston, gdzie poznali Sama Taylora – ich późniejszego managera. To on zasugerował zmianę stylu muzycznego grupy i przemianowanie jej na King's X. Taylor doprowadził również do podpisania w 1987 roku kontraktu z Megaforce Records, co poskutkowało wydaniem pierwszego albumu zespołu pod sztandarem King's X – "Out of the Silent Planet"[4].

Dyskografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Greg Prato: King's X Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-02-16].
  2. a b Encyclopaedia Metallum - King's X (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2012-02-16].
  3. Hank Shteamer: Offbeat Rock Trailblazers King’s X Get a Book Worthy of Their Unique Saga (ang.). February 26, 2019. [dostęp 2020-06-18].
  4. a b GregG. Prato GregG., King's X : the oral history, wyd. Pierwsze, London, ISBN 978-1-911036-43-2, OCLC 1079341428 [dostęp 2020-07-20] .
  5. Ty Tabor of King's X in DaBelly Magazine, www.dabelly.com [dostęp 2020-07-20] .
  6. King's X Billboard Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-02-16].
  7. David Roberts: British Hit Singles & Albums. London: Guinness World Records Limited, 2006, s. 303. ISBN 1-904994-10-5.
  8. King's X Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2014-01-22].
  9. King's X Swiss Albums Chart (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2014-01-22].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (zespół muzyczny):Kontrola autorytatywna (Doug Pinnick):Kontrola autorytatywna (Ty Tabor)[e]:Kontrola autorytatywna (Jerry Gaskill)[e]:
Na podstawie artykułu: "King’s X" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy