Kinga Preis


Kinga Preis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Odcisk dłoni Kingi Preis w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Kinga Anna Preis (ur. 31 sierpnia 1971 we Wrocławiu) – polska aktorka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Edukacja | edytuj kod

Absolwentka Liceum Ogólnokształcącego nr II im. Piastów Śląskich z Oddziałami Mistrzostwa Sportowego we Wrocławiu[1]. W 1996 ukończyła wrocławską filię PWST w Krakowie.

Kariera | edytuj kod

Jest aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu[2]. Za swe teatralne wystąpienia i role filmowe zyskała wiele nagród. Jest pięciokrotną laureatką Orła za pierwszoplanowe role w filmach Cisza i Komornik oraz za drugoplanowe w filmach Wtorek, W ciemności i Pod Mocnym Aniołem. Zdobyła także 10 nominacji, przez co stała się najczęściej nagradzaną i nominowaną aktorką w historii tej nagrody. W 2001 czytelnicy miesięcznika „Film” przyznali jej Złotą Kaczkę dla najlepszej aktorki roku[3]. Za role w Poniedziałku, Ciszy i Komorniku przyznano jej nagrody na festiwalu w Gdyni.

W 1999 roku na XX Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu zdobyła nagrodę główną, a w latach 2000–2004 była laureatką Złotych Iglic – nagrody czytelników Słowa PolskiegoGazety Wrocławskiej[4].

W 2006 została laureatką Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego, przeznaczonej dla „młodych aktorów wyróżniających się wybitną indywidualnością”[5]. W 2008 została nagrodzona, za rolę Wandy Boniszewskiej w spektaklu Stygmatyczka Sceny Fakty Teatru Telewizji, podczas VIII Festiwalu Teatru Telewizji Polskiej i Polskiego Radia „Dwa Teatry” w Sopocie[6]. W 2020 odebrała Telekamerę w kategorii „najlepsza aktorka”[7].

W spektaklu Kombinat w ramach 23. Przeglądu Piosenki Aktorskiej zaśpiewała utwór Psy Pawłowa[8].

Od 2010 jest ambasadorem Fundacji „Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci” we Wrocławiu.

Życie prywatne | edytuj kod

Jej partnerem życiowym jest Piotr Borowiec[9], operator filmowy[10]. Ma syna.

Odznaczenia | edytuj kod

Filmografia | edytuj kod

Dubbing | edytuj kod

Teatr Telewizji | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Znani absolwenci. lo2.wroc.pl [dostęp 2019-11-26].
  2. Kinga Preis. W: Zespół artystyczny [on-line]. teatrpolski.wroc.pl. [dostęp 2012-08-22].
  3. Złote Kaczki. filmweb.pl. [dostęp 2012-08-22].
  4. Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 715.
  5. Nagroda im. Zbyszka Cybulskiego – laureaci. nagrodacybulskiego.pl. [dostęp 2012-08-22].
  6. Teatr Tv. Stygmatyczka. www.filmpolski.pl. [dostęp 2011-05-25].
  7. Telekamery 2020. Oto pełna lista zwycięzców. Nie zabrakło również gorzkich słów..., pinkwall.pl [dostęp 2020-02-04]  (pol.).
  8. Republika. republika.art.pl. [dostęp 2012-08-22].
  9. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 19, 12 maja 2016, s. 16–17.
  10. „Swojego Oscara już mam”, Pani nr 04/2012, s. 39–45, www.styl.pl.
  11. M.P. z 2011 r. nr 2, poz. 18 „za zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy artystycznej”.
  12. M.P. z 2005 r. nr 8, poz. 109 „za zasługi w pracy artystycznej”.
  13. a b MKiDN – Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis [dostęp 2020-04-05]  (pol.).
  14. Teatr w Polsce – polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2020-04-05] .
  15. Układ serial AXN Polsat premiera Igor Brejdygant premiera serial Rysy, wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-12-29]  (pol.).
  16. Nick Cave I Przyjaciele: W Moich Ramionach (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-08-22].
  17. Kinga Preis & Mariusz Drężek – Ballady Morderców (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-08-22].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kinga Preis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy