Kira Gałczyńska


Kira Gałczyńska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kira Gałczyńska podpisuje książki poświęcone swemu ojcu – Warszawa, 29 października 2019

Kira Gałczyńska-Kilańska, ps. „Konstancja Janowa” (ur. 26 kwietnia 1936 w Wilnie) – polska dziennikarka i pisarka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jest córką Konstantego Ildefonsa i Natalii Gałczyńskich. Urodziła się w Wilnie, na Zarzeczu, gdzie w latach 1934–1936 mieszkali jej rodzice[1]. W 1936 Gałczyńscy przenieśli się do Warszawy i osiedli w pobliskim Aninie.

W młodości należała do ZMP[2]. Ukończyła filologię rosyjską Uniwersytetu Warszawskiego (1956). Jako redaktorka pracowała w: „Nowej Kulturze” (1957), warszawskim „Kurierze Polskim” (1958–1965) za dyr. Włodzimierza Lechowicza, Telewizji Polskiej (1965–1972) (z polecenia Włodzimierza Sokorskiego), „Trybunie Ludu” (1972–1980) (u Józefa Bareckiego) i „Kontrastach” (1982–1984)[3].

Jest twórczynią muzeum imienia ojca w Praniu, redaktorką i edytorką większości edycji jego dzieł. W latach 2007–2010 była członkiem Zarządu Fundacji Zielona Gęś imienia Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Należy do Związku Literatów Polskich (po 1983) i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

W 2009 w uznaniu zasług dla Stolicy Rzeczypospolitej Polskiej uhonorowana została Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy[4].

Dwukrotnie zamężna: z Januszem Bylczyńskim (1920-1990) – aktorem teatralnym i filmowym (z którym ma syna, Mikołaja Gałczyńskiego) oraz z Januszem Kilańskim (ur. 27 grudnia 1915, zm. 12 grudnia 2002) – wieloletnim spikerem Polskiego Radia, kierownikiem Działu Realizacji i Emisji, współtwórcą Redakcji Językowej oraz inicjatorem wprowadzenia w radiu kart mikrofonowych uprawniających do występowania na antenie.

Mieszka w Warszawie.

Odznaczenia | edytuj kod

Twórczość | edytuj kod

  • Polacy w kraju półksiężyca (Wydawnictwo Literackie 1974) – jako Kira Gałczyńska-Kilańska[6]
  • Konstanty Ildefons Gałczyński (album zdjęć; Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe 1981)
  • Konstanty syn Konstantego (Nasza Księgarnia 1983, 1990)
  • „Czas swe wzory układa”. Dziennik z Prania (Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 1984)
  • Mazurskie szlaki Gałczyńskiego (Wydawnictwo PTTK Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego 1986)
  • Konstanty Ildefons Gałczyński 1905-1953 (Suwalskie Towarzystwo Kultury 1987)
  • Byłam szefową (Krajowa Agencja Wydawnicza Lublin 1988)
  • Leśniczówka Pranie. Muzeum K. I. Gałczyńskiego (Wydawnictwo PTTK Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego „Kraj” 1989)
  • Jak się te lata mylą... (Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 1989)
  • Śmierć za lasem (opowieść sensacyjna) – (Konstancja Janowa [pseud.]). („Unia Press” 1991)[7]
  • W zgiełku wieku... (BGW 1992)
  • Konstanty Ildefons Gałczyński – Kriegsgefangener 5700 (Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu 1993)
  • Splątało się, zmierzchło. Wspomnienia (Iskry 1995)
  • Nie wrócę tu nigdy, czyli Pożegnanie z Mazurami (Spółdzielnia Wydawniczo-Handlowa „Książka i Wiedza” 1998)
  • Gałczyński (seria: „A to Polska właśnie”; Wydawnictwo Dolnośląskie 1998)
  • Zielony Konstanty, czyli Opowieść o życiu i poezji Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego (Spółdzielnia Wydawniczo-Handlowa „Książka i Wiedza” 2000, 2003; Świat Książki 2011)
  • Srebrna Natalia (Świat Książki – Bertelsman Media 2006; jako Srebrna Natalia, czyli Palcem planety obracasz: Wydawnictwo Marginesy 2014)
  • Mój anioł ma skrzydło zielone (Świat Książki – Bertelsman Media 2008)
  • Jeszcze nie wieczór (Wydawnictwo Marginesy 2013)
  • Nie gaście tej lampy przy drzwiach... Przesiane przez pamięć (Świat Książki 2017)

Przypisy | edytuj kod

  1. Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny. Julian Krzyżanowski (red.). T. 1: A–M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 284. ISBN 83-01-05368-2.
  2. „...Krzysztof Gruszczyński. Znaliśmy się od lat, był bardem mojej ZMP-powskiej młodości. Jego pieśni śpiewałam razem z koleżankami na dziesiątkach uroczystych akademii”, w: K. Gałczyńska, W zgiełku wieku..., Warszawa 1992, s. 27.
  3. K.Gałczyńska, W zgiełku wieku…, Warszawa 1992, s. 27, 59, 76 i nast.
  4. Uchwała nr LVI/1664/2009. BIP m. st. Warszawy, 2009-05-28. [dostęp 2011-03-29].
  5. Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. www.mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-06-07].
  6. Szczegółowy opis | Prosto do informacji – katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych, katalog.nukat.edu.pl [dostęp 2017-11-24]  (ang.).
  7. Szczegółowy opis | Prosto do informacji – katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych, katalog.nukat.edu.pl [dostęp 2017-11-24]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kira Gałczyńska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy