Klasyfikacja Keitha-Wagenera-Barkera


Klasyfikacja Keitha-Wagenera-Barkera w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klasyfikacja Keitha-Wagenera-Barkera – klasyfikacja stosowana do oceny zmian na dnie oka w przebiegu nadciśnienia tętniczego. W klasyfikacji tej wyróżnia się cztery okresy zmian naczyniowych:

  • okres I (angiopathia hypertonica retinae) – dyskretne zwężenia tętnic odcinkowe lub na całej długości naczynia
  • okres II (angiosclerosis hypertonica retinae) – ogniska twardych wysięków o promienistym układzie wokół plamki żółtej, uogólnione zwężenie naczyń tętniczych, wyprostowanie przebiegu tętnic, poszerzenie i poskręcanie żył; objaw Gunna
  • okres III (retinopathia hypertonica maligna) – zmiany typowe dla okresu II + płomykowate wybroczyny i białe ogniska niedokrwienia ("kłębki waty")
  • okres IV (neuroretinopathia hypertonica retinae maligna) – faza złośliwa nadciśnienia, zaostrzenie zmian II i III okresu + obrzęk tarczy nerwu II

Bibliografia | edytuj kod

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Klasyfikacja Keitha-Wagenera-Barkera" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy