Klejniki (rejon brzeski)


Na mapach: 52°08′27″N 23°36′37″E/52,140833 23,610278

Klejniki (rejon brzeski) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klejniki (biał. Клейнікі, ros. Клейники) – wieś (agromiasteczko) w rejonie brzeskim obwodu brzeskiego; centrum administracyjne sielsowietu Klejniki.

Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego[1].

Spis treści

Geografia | edytuj kod

Miejscowość położona przy północno-zachodniej granicy Brześcia, między wsiami Nepli, Piaski i Skoki, niedaleko od przejścia granicznego Kukuryki-Kozłowicze.

Historia | edytuj kod

W XVII w. właścicielem Klejnik był dziadek Juliana Ursyna Niemcewicza Aleksander Niemcewicz (ur. w 1681), miecznik brzeski. Potem wieś należała do jego potomków, wchodząc w skład dóbr Skoki[2].

W XIX w. wieś znajdowała się w powiecie brzeskim guberni grodzieńskiej.

W okresie międzywojennym Klejniki należały do gminy Motykały w powiecie brzeskim województwa poleskiego. Według spisu powszechnego z 1921 r. wieś i folwark Klejniki liczyły 65 domów. Mieszkało tu 350 osób: 156 mężczyzn, 194 kobiety. Pod względem wyznania 135 mieszkańców było rzymskimi katolikami, a 215 prawosławnymi. Natomiast pod względem narodowości 134 osoby deklarowały się jako Polacy, 215 - jako Białorusini, a 1 - jako Rusin[a][3].

Po II wojnie światowej w granicach ZSRR i od 1991 r. w niepodległej Białorusi.

Współczesność | edytuj kod

Stosunki religijne | edytuj kod

Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Ikony Matki Bożej "Odzyskanie Umarłych" (Православный приход в честь иконы Божьей Матери "Взыскание Погибших") w dekanacie (благочиние) Brześć-Rejon[4] eparchii brzeskiej i kobryńskiej Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego. Nie posiadają jednak na razie własnej świątyni (w budowie) i korzystają z cerkwi Przemienienia Pańskiego (Spaso-Preobrażeńskiej) w Terebuniu[5].

Miejscowi katolicy należą do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Brześciu[6] w dekanacie Brześć diecezji pińskiej. Świątynią parafialną jest kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Brześciu.

Osoby związane z wsią | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 106.
  2. Irena Pawluczuk: Mój wielki ziomek – Julian Ursyn Niemcewicz. W: "Echa Polesia" nr 3 [on-line]. 2008. [dostęp 2012-06-23].
  3. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych.. T. 8: Województwo poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 7. [dostęp 2012-06-23].
  4. Религиозные организации, зарегистрированные Брестским Облисполкомом (ros.). [dostęp 2012-06-23].
  5. Брестское районное благочиние (ros.). [dostęp 2012-06-23].
  6. Пасвячэнне каплічкі Маці Божай у в. Клейнікі (Poświęcenie kapliczki Matki Bożej w Klejnikach).
  7. Алена Аўчыннiкава: Вольга Неўдах: «Мой мужчына павiнен быць моцным i надзейным» (biał.). W: "Звязда" nr 50-51 [on-line]. 2003-02-28. [dostęp 2012-06-23].
  8. Wiktor Korbut: Najpiękniejsze — z jednej wsi. W: "Беларусь.Belarus" nr 5 [on-line]. 2012. [dostęp 2012-06-23].
  9. Юлія Скалковіч стала "Міс Беларусь — 2012" (biał.). [dostęp 2012-06-23].
  10. "Міс Беларусь" - адкуль дзяўчаты? (biał.). [dostęp 2012-06-23].
  11. Самыя прыгожыя дзяўчаты Беларусі нараджаюцца ў Клейніках?

Uwagi | edytuj kod

  1. Narodowość inna niż białoruska i poleszucka.
Na podstawie artykułu: "Klejniki (rejon brzeski)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy