Koń fiordzki


Koń fiordzki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Bułany fiording Ogier fiordzki Pasący się koń fiordzki w duńskim skansenie Hjerl Hede Klacz ze źrebięciem Konie fiordzkie na wolności Głowa konia fiordzkiego Prezentacja fiordinga na pokazie, siodło damskie Para koni fiordzkich w zaprzęgu na pokazie Fiording z puchatym kantarem

Koń fiordzki, fiording, fiord (ang. Norwegian Fjord) – rasa konia pochodząca z Norwegii.

Wysokość od 130 do 148 cm. Waży od 400 do 550 kg . Występują różne odmiany maści bułanej, pręga grzbietowa od ogona po grzywę, kończyny ciemne, zazwyczaj pręgowane. Typową cechą dla tej rasy jest ciemny pas włosów w wewnętrznej części grzywy. Na zewnątrz włos jest srebrzysty. Gruba szyja łagodnie przechodząca w tułów, zad silny, kłąb zaokrąglony, niewyraźnie zarysowany, krótkie mocne nogi, niezbyt obfite szczotki pęcinowe. Charakterystyczną cechą jest strzyżenie grzywy na kształt półksiężyca.

Spis treści

Temperament | edytuj kod

Konie fiordzkie mają spokojny temperament. Są bardzo spokojne nawet jako źrebięta. Są wspaniałymi końmi dla dzieci ze względu na swoje usposobienie.

Fiording ciągnący pług

Historia, pochodzenie | edytuj kod

Rasa fiording jest rasą prymitywną, to znaczy zbliżoną do konia pierwotnego (przypomina go dzisiaj koń Przewalskiego). Fiordingi były używane jeszcze przez wikingów i to one najprawdopodobniej dały początek rasie kuca islandzkiego. Za ich czasów służyły jako konie bojowe oraz były wykorzystywane do ciągnięcia pługa. Od tego czasu rasa ta jest używana na roli, w hipoterapii oraz jucznie.

Użytkowość | edytuj kod

Obecnie konie fiordzkie startują w konkursach ujeżdżenia, skoków, w zaprzęgach, a nawet w WKKW.

Hodowla | edytuj kod

Kraje specjalizujące się w hodowli fiordingów: Norwegia, Dania, Niemcy. W Polsce występują, głównie u osób prywatnych.

Potocznie nazywane są fiordami.


Na podstawie artykułu: "Koń fiordzki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy