Kończyna dolna


Kończyna dolna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kości i mięśnie kończyny dolnej Męskie i żeńskie kończyny dolne

Kończyna dolna (łac. membrum inferior) – narząd podpory ciała i lokomocji człowieka.

W toku ewolucji, w wyniku uzyskania przez człowieka pionowej postawy ciała, jego masa została oparta na podeszwach stóp. Skutkiem tego było przekształcenie kośćca oraz mięśni kończyny tylnej w główny narząd podporowy służący do przemieszczania się.

Topograficznie w skład kończyny dolnej wchodzą:

  • biodro,
  • udo,
  • podudzie (goleń),
  • stopa.

Układ kostny | edytuj kod

W skład kończyny dolnej wchodzą następujące kości:

Kościec biodra:

  • Kość biodrowa

Kościec uda:

Kościec podudzia:

Kościec stopy:

Kości stępu (ossa tarsi)

Kości śródstopia (ossa metatarsalia)

Kości palców (ossa digitorum pedis)

Kość udowa łączy się z kośćmi podudzia w stawie kolanowym. Kończyna dolna łączy się z tułowiem za pośrednictwem obręczy utworzonej przez miednicę.

Układ mięśniowy | edytuj kod

Patrz: Mięśnie kończyny dolnej

Zobacz też | edytuj kod


Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Kończyna dolna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy