Kościół św. Barbary w Nowej Rudzie


Na mapach: 50°36′04,04″N 16°30′08,08″E/50,601122 16,502244

Kościół św. Barbary w Nowej Rudzie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Galeria: Wnętrze Kościół Barbary w Nowej Rudzie Kościół Barbary w Nowej Rudzie Kościół Barbary. Obraz na ołtarzu z panoramą Drogosławia Kościół Barbary. Kamień węgielny Kościół Barbary w Nowej Rudzie Kościół Barbary. Nuty z pieczątką parafii w Kunzendorf

Kościół świętej Barbaryrzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Nowa Ruda diecezji świdnickiej. Znajduje się w dzielnicy Drogosław.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Prace budowlane zostały rozpoczęte w dniu 17 stycznia 1910 roku[2]. Nadzór budowlany został powierzony architektowi i projektodawcy Ludwigowi Schneiderowi, natomiast budowę prowadziła firma B. Tautz z Nowej Rudy. Kościół powstał dzięki zaangażowaniu powołanego Towarzystwa Budowy Kościoła, licznych mieszkańców Drogosławia oraz księdza Arnolda Wachsmanna – proboszcza z Nowej Rudy. Świątynia została konsekrowana w dniu 12 września 1911 roku przez arcybiskupa praskiego Lva Skrbenskýego z Hříště. Po wybudowaniu kościół spełniał rolę filialnego parafii św. Mikołaja w Nowej Rudzie.
W 1913 roku przy świątyni została powołana kuracja - placówka pośrednia między stacją duszpasterską a parafią. Samodzielną parafię św. Barbary utworzono dopiero w 1945 roku.
Po 1945 roku zostały wykonane kilkakrotnie prace zabezpieczające i remontowe. W 1967 roku w całości została odrestaurowana polichromia oraz została wymieniona instalacja elektryczna, w 1972 roku zostało wymienione łupkowe pokrycie wieży na blaszane i w 1976 roku zostały uzupełnione tynki i odmalowana została elewacja[3].

Architektura | edytuj kod

Kościół jest okazałą budowlą o cechach neoromańskich[2]. Bryła kościoła jest rozczłonkowana, ma transept i półkoliście zamknięte prezbiterium[2]. Nawa i wieża nakryte są wysokimi dachami, na kalenicy dachu wieży jest sygnaturka z prześwitem[2]. Okna, portale i naroża ujęte są w kamienne ciosy[2].
Wystrój wnętrza świątyni tworzony jest przez: polichromię wykonaną w 1911 roku przez malarza Richtera z Kłodzka, witraże wykonane przez witrażystę z Wrocławia – M. Nierle[3]. Kamieniarkę piaskową natomiast zaprojektował architekt Ludwig Schneider i wykonali ją kamieniarze z Lądka-Zdroju[3]. Wyposażenie świątyni poza wyjątkami pochodzi z czasu budowy. Należą do niego m.in. : ołtarz główny nazywany Altare Privilegiatum, figury wykonane w warsztatach rzemieślniczych w Lądku-Zdroju, nisza znajdująca się między bramami wejściowymi w której jest umieszczona figura Dobrego Pasterza, 31-głosowe organy wykonane przez Józefa i Franciszka Luxów z Lądka-Zdroju w 1912 roku, trzy dzwony ufundowane i wykonane w 1919 roku przez Stowarzyszenie Bochumskie w Bochum[3].

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 2019-12-31. s. 82. [dostęp 2016-05-18].
  2. a b c d e Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-Bis, 1994, s. 111. ISBN 83-85773-12-6.Sprawdź autora:1.
  3. a b c d Historia parafii (pol.). Parafia pw. św. Barbary w Nowej Rudzie. [dostęp 2016-05-18].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kościół św. Barbary w Nowej Rudzie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy