Kościół św. Idziego i św. Bernarda oraz Klasztor Franciszkanów w Głubczycach


Na mapach: 50°11′59″N 17°50′00″E/50,199731 17,833353

Kościół św. Idziego i św. Bernarda oraz Klasztor Franciszkanów w Głubczycach w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kościół świętego Idziego i świętego Bernarda oraz Klasztor Franciszkanówrzymskokatolicki kościół oraz klasztor należące do prowincji św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych.

Zespół klasztorny został ufundowany w 1448 roku przez ostatniego księcia – Przemyślidę opawsko-głubczyckiego Jana III Głubczyckiego. Pierwotnie były to budowle drewniane. W 1476 roku, w czasie pożaru Głubczyc, kościół i klasztor spłonęły. Zostały odbudowane jako kamienne z fundacji tego samego księcia Jana III Głubczyckiego. Obecny zespół klasztorny powstał w latach 1753-1770 i został zaprojektowany przez prudnickiego architekta Jana Innocentego Töppera. W jego skład wchodzą: kościół pod wezwaniem świętego Idziego i świętego Bernarda reprezentujący styl barokowy i charakterystyczny klasztor złożony z czterech skrzydeł i zbudowany na planie czworokąta z wirydarzem pośrodku. Nad portalem świątyni jest umieszczone płaskorzeźbione godło zakonu franciszkanów – skrzyżowane ramiona Jezusa Chrystusa i św. Franciszka z Asyżu. Budowla jest jednonawowa i posiada wyposażenie w stylu barokowo-rokokowym. Do klasztoru dobudowany jest budynek powstały w 1752 roku, mieszczący dawniej gimnazjum[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zabytki miasta Głubczyce. Gmina Głubczyce. [dostęp 2016-01-07].
Na podstawie artykułu: "Kościół św. Idziego i św. Bernarda oraz Klasztor Franciszkanów w Głubczycach" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy