Kościół św. Jana Chrzciciela w Pniewie


Na mapach: 53°27′49,4928″N 16°44′57,1164″E/53,463748 16,749199

Kościół św. Jana Chrzciciela w Pniewie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kościół św. Jana Chrzcicielakatolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Pniewie, w gminie Okonek. Jest siedzibą parafii św. Jana Chrzciciela.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Świątynia z muru pruskiego została wzniesiona w 1842[1] lub 1850[2]. Po II wojnie światowej przejęta przez katolików, poświęcona 24 czerwca 1946, konsekrowana 10 września 2005 przez biskupa Kazimierza Nycza. Po 2002 przeszła konserwację[2]. Od 2011 w rejestrze zabytków[1].

Architektura | edytuj kod

Prosta architektura obiektu jest klasycznym przykładem surowego, protestanckiego domu modlitewnego. Wokół świątyni (stojącej na pagórku) obszerny teren, zniwelowany po wojnie, prawdopodobnie były cmentarz, na którym w 1992 zbudowano okazałą plebanię. W czasach protestanckich kościół należał do synodu w Szczecinku i był filią kościoła w Ciosańcu (wówczas Hasenfier, obecnie jest odwrotnie). W obrębie budowli zachowana część starszego kościoła. W zachodniej ścianie umieszczona jest głowica pochodząca być może z kolumny, a na dachu chorągiewka z datą 1661 (w 2002 nie zachowana). W oknach zamontowano 15 witraży skonstruowanych z barwionych, romboidalnych szybek ze szkła ołowiowego. Ich fundatorem był lokalny pastor - Joachima Lübbecke (na jednym widnieje data 1596). Witraże przedstawiają m.in. fundatora na ambonie w pozie kaznodziejskiej i herby miejscowej szlachty[2].

Przy kościele pomnik odsłonięty 1 maja 2005, upamiętniający spoczywające na dawnym cmentarzu osoby[3].

Wyposażenie | edytuj kod

Do cenniejszych elementów wyposażenia należą lub należały:

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Diecezja Koszalińsko-Kołobrzeska, Informacje o parafii
  2. a b c d e WBC Poznań, 10. Pniewo (Pünnow – Pinnow)
  3. napis in situ
Na podstawie artykułu: "Kościół św. Jana Chrzciciela w Pniewie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy