Kościół Szkocji


Kościół Szkocji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kościół Szkocji (ang. Church of Scotland, scots Kirk o Scotland, szkoc. gael. Eaglais na h-Alba) – jest największym (42% ludności w 2005 r.) i jedynym narodowym kościołem w Szkocji. Należy do prezbiteriańskiego nurtu kalwinizmu. Jest członkiem Światowej Wspólnoty Kościołów Reformowanych.

Mniejszościowy szkocki Kościół anglikański jest znany jako Szkocki Kościół Episkopalny (Episcopal Church of Scotland).

Historia | edytuj kod

Chrześcijaństwo zostało wprowadzone w Szkocji w V-VI w. przez św. Niniana i św. Kolumbę. Bogactwo kościoła budziło w ubogiej Szkocji rosnący sprzeciw, który w XVI w. ułatwił wprowadzenie w tym kraju reformacji przez Johna Knoxa. W 1560 parlament szkocki ogłosił kalwinizm religią państwową i utworzył Kościół Szkocki. Trwały jednak spory na temat struktury zarządzania Kościołem, który wbrew zaleceniom Kalwina zachował urząd biskupa (episkopalizm). Naciski rządu angielskiego, aby upodobnić Kościół Szkocki do anglikanizmu (w tym wprowadzenie liturgii, zbliżonej do katolickiej), wywołały w 1637 wybuch powstania, broniącego prezbiteriańskiego Kościoła Szkocji. Dopiero w 1690 Anglia przyznała temu Kościołowi niezależność i odrębność, uznając go za narodowy. Unia Anglii i Szkocji potwierdziła w 1707 te ustalenia. Pełne oddzielenie Kościoła od państwa nastąpiło dopiero w 1921. Od 1968 kobiety mogą zostać pastorami i obecnie stanowią ich większość. W 2004 Alison Elliot jako pierwsza kobieta została moderatorem Zgromadzenia Ogólnego Kościoła (jest to najwyższa funkcja). Kościół Szkocki jest do dziś jednym z ważnych czynników, kształtujących odrębność narodową Szkotów.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (national Church):
Na podstawie artykułu: "Kościół Szkocji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy