Kościół parafialny


Kościół parafialny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zabytkowe kościoły parafialne Kościół św. Jana Ewangelisty w Niedźwiedniku Kościół św. Jadwigi w Przedborowej Kościół św. Sebastiana w Porębie Kościół św. Marcina w Żelaźnie wraz z plebanią Kościół św. Michała Archanioła w Wojciechowicach Kościół św. Mikołaja w Radochowie Kościół św. Jana Chrzciciela w Szczytnej Kościół Imienia Maryi w Bączalu Dolnym Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Kamieńcu Kościół Matki Boskiej Pośredniczki Łask w Szlachtowej Kościół św. Michała Archanioła w Dębnie

Kościół parafialny (dawn. kościół farny) – główny kościół danej parafii.

Kościoły parafialne zajmują drugie miejsce w hierarchii po katedrach[1]. Poniżej stoją, odpowiednio: kościoły filialne i kościoły rektoralne[1].

Duszpasterstwem w kościele parafialnym kieruje proboszcz w imieniu biskupa, przewodniczy on także liturgii[1]. W kościołach filialnych, które zazwyczaj znajdują się w parafiach o znacznej powierzchni, sprawowana jest liturgia tak jak w kościele parafialnym, zwykle jednak brak w nich chrzcielnic[1], które powinny być w każdym kościele parafialnym[2].

Kościołowi parafialnemu towarzyszą zwykle zabudowania plebanii.

Zobacz też | edytuj kod


Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d ks. Stanisław Hołodok. Symbolika (XI). Kościół i jego wyposażenie. „Czas Miłosierdzia”, 2004-05-11. Wydział Duszpasterstwa Kurii Metropolitalnej Białostockiej. 
  2. ks. Edward Sztafrowski. Parafia w hierarchicznej strukturze Kościoła. „Prawo Kanoniczne. Kwartalnik prawno-historyczny”. 34 (3–4), s. 70, 1991. 
Kontrola autorytatywna (kościół):
Na podstawie artykułu: "Kościół parafialny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy