Kocioł Wielkiego Stawu


Kocioł Wielkiego Stawu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kocioł Wielkiego Stawukocioł polodowcowy w Sudetach Zachodnich, w Karkonoszach.

Karkonosze - Kocioł Wielkiego Stawu

Kocioł Wielkiego Stawu położony jest w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy, na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, na wschód od znanej skałki Słonecznika, na północno-wschodnim zboczu Smogorni[1].

Kocioł polodowcowy, utworzony u podnóża Równi pod Śnieżką (1400 m n.p.m.) i Smogorni (1489 m n.p.m.), podcina ich zbocza[1]. Jego trawiasto-skaliste ściany, wysokie na około 200 m, wyżłobione kilkoma żlebami, opadają stromo skalnymi stopniami do polodowcowej misę egzaracyjną zamkniętej moreną recesyjną i skalnym ryglem. Boki żlebów flankowane są skalistymi grzędami. Dno kotła znajduje się na wysokości 1224 m n.p.m. Wypełnia je największe polodowcowe jezioro cyrkowe w Karkonoszach – Wielki Staw (1225 m n.p.m.)[1]. Kocioł Wielkiego Stawu sąsiaduje na południowym wschodzie z Kotłem Małego Stawu[1]. Moreny czołowe, boczne oraz moreny denne starszych etapów zlodowacenia występują na przestrzeni około 2 km poniżej kotłów w kierunku północno-wschodnim. Lodowiec górski wypływający z Kotła Wielkiego Stawu łączył się z lodowcem wypływającym z Kotła Małego Stawu w związku z czym kotły mają wspólną część moren powstałych w starszych etapach zlodowacenia. Najniższe moreny występują na wysokości 800-820 m n.p.m. Największy zasięg lodowca wynosił 3.500 m[2].

Powstał w plejstocenie, prawdopodobnie w czasie ostatniego zlodowacenia w wyniku przegłębienia źródliskowego odcinka doliny przez lokalny lodowiec górski.

Zbocza kotła porasta bogata górska roślinność subalpejska i naskalna – sasanka alpejska, pierwiosnka maleńka, kosodrzewina[1]. Głębokie kotły polodowcowe otoczone urwistymi skałami nadają Karkonoszom wysokogórski charakter[1].

Kocioł Wielkiego Stawu stanowi niebezpieczne miejsce zimą, schodzą tu liczne lawiny oraz tworzą się groźne nawisy śnieżne[1].

Turystyka | edytuj kod

Obok Kotła Wielkiego Stawu przechodzą szlaki turystyczne[3]:

Na krawędzi kotła znajdowało się schronisko im. Księcia Henryka, które spłonęło w 1946.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 3: Karkonosze. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 105. ISBN 83-7005-168-5.
  2. Migoń P.: Karkonosze - rozwój rzeźby terenu, w: Mierzejewski P. (red.): Karkonosze, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, 2005, strona 340
  3. Mapa turystyczna. [dostęp 2018-05-01].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kocioł Wielkiego Stawu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy