Kodon terminacyjny


Kodon terminacyjny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kodon terminacyjny, kodon stop, kodon nonsensowny, kodon kończący[1] – trójka nukleotydów nieodpowiadająca żadnemu z aminokwasów. Kodon ten jest znakiem końca, gdyż niesie informację o zakończeniu translacji, czyli procesu syntezy białka.

Spośród 64 kodonów, jakie można utworzyć poprzez kombinację czterech zasad azotowych, trzy kodony (zapis dla RNA) są nonsensowne[1][2]:

  • UAG – kodon bursztynowy (amber): uracyladeninaguanina
  • UAA – kodon ochrowy (ochre): uracyl–adenina–adenina
  • UGA – kodon opalowy (opal): uracyl–guanina–adenina.

Kodon terminacyjny został po raz pierwszy opisany w roku 1965[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b kodon nonsensowny. Aneksy internetowe podręczników, PWN. [dostęp 9 kwietnia 2014].
  2. a b Stop codons. W: A.J.F. Griffiths, J H. Miller, D.T. Suzuki i inni: An Introduction to Genetic Analysis. Wyd. 7. Nowy Jork: W. H. Freeman, 2000.
Na podstawie artykułu: "Kodon terminacyjny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy