Kolej gondolowa na Szyndzielnię


Na mapach: 49°46′32,5″N 19°00′38,0″E/49,775694 19,010556

Kolej gondolowa na Szyndzielnię w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Nowe wagoniki po renowacji, 2017 Wagon dojeżdża do górnej stacji zimą... ... i latem Budynek dolnej stacji kolei

Kolej gondolowa na Szyndzielnię – całoroczna kolej gondolowa z Olszówki (dzielnica Bielska-Białej) na Szyndzielnię w Beskidzie Śląskim, w granicach administracyjnych tego miasta. Kolej wybudował Girak Austria.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Kolej gondolowa na Szyndzielnię jest pierwszą po II wojnie światowej koleją linową w Polsce i pierwszą koleją gondolową, nie kabinową. Budowa kolei rozpoczęła się w 1950 roku. Dostawcą urządzeń technologicznych i gondoli była austriacka firma Bruder Girak. Roboty wykonało Bielskie Przemysłowe Zjednoczenie Budowlane pod nadzorem Krakowskiego Zarządu Inwestycji Kolejowych z inż. Zbigniewem Schneigertem[1]. Projektantem budynków była inż. arch. Krystyna Różyska. Kolej oddano do użytku 21 grudnia 1953 roku.

Zimą 1994/1995 kolej została poddana gruntownej modernizacji, także przez firmę Bruder Girak. Jest obecnie jedną z trzech kolei gondolowych w polskich górach (pozostałe dwie to kolej gondolowa „Jaworzyna Krynicka” i Kolej gondolowa „Stóg Izerski”).

14 sierpnia 2015 roku przy górnej stacji kolei oddano do użytku 18-metrową wieżę widokową.

W marcu 2017 roku zakończyła się modernizacja. Wymieniono wagoniki, napędy główne i awaryjny, hamulce, elektronikę. Wyremontowano również pomieszczenia górnej i dolnej stacji kolejki. Kolejka dysponuje 32 wagonami osobowymi i dwoma serwisowymi. Po renowacji kolej jest w stanie przewieźć do 750 osób na godzinę przy maksymalnej prędkości pięciu metrów na sekundę. Czas wjazdu na górę wynosi ponad 6 minut[2].

Dane techniczne | edytuj kod

Budynek starej stacji górnej | edytuj kod

Budynek starej stacji górnej został wycofany z eksploatacji po zmodernizowaniu kolei w roku 1995. Odrestaurowany i przystosowany dla turystów służy jako miejsce chwilowego odpoczynku i schronienia w przypadku niesprzyjających warunków atmosferycznych. Wewnątrz prezentowana jest historia kolei oraz eksponowane są wagony z różnych okresów jej funkcjonowania[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Baran 2010 ↓, s. 34.
  2. PiotrP. Bieniecki PiotrP., W klasie standard i dla VIP - foto, bielsko.biala.pl, 11 marca 2017 [dostęp 2017-04-19]  (pol.).
  3. Baran 2010 ↓, s. 113.
  4. Kolei Linowej Szyndzielnia. Stara stacja (pol.). [dostęp 2016-08-04].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kolej gondolowa na Szyndzielnię" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy