Kolos Konstantyna


Kolos Konstantyna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kolos Konstantyna (wł. Statua colossale di Costantino I) – olbrzymich rozmiarów rzeźba przedstawiająca cesarza Konstantyna Wielkiego. Jej zachowane fragmenty znajdują się obecnie w Muzeach Kapitolińskich w Rzymie.

Wykonana w technice akrolitu rzeźba, przedstawiająca władcę siedzącego na tronie, stała pierwotnie w zachodniej apsydzie rzymskiej Bazyliki Maksencjusza[1]. Oryginalnie mierzyła co najmniej 9 metrów wysokości. Wzniesiono ją po zwycięstwie Konstantyna nad Maksencjuszem w 312 roku[1][2]. Trzon rzeźby był ceglany, korpus cesarza wykonano natomiast z drewna obitego brązowymi blachami. Nagie, nieokryte szatą części ciała wyrzeźbiono w marmurze[2]. Ponadto władca miał na głowie metalowy diadem, przytwierdzony do czoła[1], w dłoni zaś trzymał berło, które nie zachowało się do czasów obecnych[2].

Z kolosa zachowały się tylko fragmenty jego marmurowych części: przeszło 2,5-metrowa głowa władcy o wadze ponad 8 ton, prawe ramię i dłoń, lewa noga oraz prawa noga wraz ze stopą, odnalezione w Bazylice Maksencjusza w 1486 roku. Obecnie znajdują się one na dziedzińcu Palazzo dei Conservatori na rzymskim Kapitolu[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 322. ISBN 1-884964-80-X.
  2. a b c Fred S. Kleiner: Gardner’s Art through the Ages: A Concise History of Western Art. Wyd. 2. Boston: Wadsworth, 2010, s. 117. ISBN 978-1-4240-6922-4.
Na podstawie artykułu: "Kolos Konstantyna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy