Komenda Główna Armii Krajowej


Komenda Główna Armii Krajowej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komenda Główna Armii Krajowej (KG AK) – organ pracy dowódcy Armii Krajowej.

Komenda Główna składała się z siedmiu oddziałów: Organizacyjnego, Informacyjno-Wywiadowczego, Operacyjno-Szkoleniowego, Kwatermistrzostwa, Łączności, Biura Informacji i Propagandy oraz Finansowego, miała też własnych duszpasterzy.

Spis treści

Organizacja Komendy Głównej AK w lipcu 1944 roku | edytuj kod

Grupy podległe bezpośrednio Komendantowi Głównemu

Oddziały i grupy podległe szefowi sztabu–zastępcy dowódcy

I zastępca szefa sztabu–szef Operacji – gen. bryg. Leopold Okulicki „Kobra”, „Niedźwiadek”

II zastępca szefa sztabu–kwatermistrz – płk dypl. Zygmunt Miłkowski „Denhof”

Upamiętnienie | edytuj kod

Na podstawie Decyzji nr 140/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 czerwca 2017 r. dziedzictwo tradycji Komendy Głównej Armii Krajowej przejęło Dowództwo Wojsk Obrony Terytorialnej[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Dziennik Urzędowy MON (pol.). 2017-06-29. [dostęp 2017-07-15].

Bibliografia | edytuj kod

  • Marek Ney-Krwawicz: Komenda Główna Armii Krajowej 1939-1945. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990. ISBN 83-211-1055-X.
Na podstawie artykułu: "Komenda Główna Armii Krajowej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy