Komenda Rejonu Uzupełnień Sarny


Komenda Rejonu Uzupełnień Sarny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Komendy rejonów uzupełnień DOK II

Komenda Rejonu Uzupełnień Sarny (KRU Sarny) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Spis treści

Historia komendy | edytuj kod

Z dniem 1 października 1927 roku na obszarze Okręgu Korpusu Nr II została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Sarny obejmująca swoją właściwością powiaty: sarneński i kostopolski. Powiat sarneński został wyłączony z PKU Łuck, natomiast powiat kostopolski z PKU Równe[2]. Obsada komendy została wyznaczona we wrześniu tego roku[3].

Komenda funkcjonowała na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej[4] oraz zarządzeń wykonawczych, a także postanowień „Tymczasowej instrukcji służbowej dla PKU”, wprowadzonej do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[5] Zadania i organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej[6]. W skład komendy wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy[6].

W marcu 1930 roku PKU Sarny była nadal podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie i administrowała powiatami: sarneńskim i kostopolskim[7]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ I[8].

19 marca 1932 roku ogłoszono nadanie Krzyża Niepodległości st. sierż. Józefowi Depta z PKU Sarny[9][10].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Sarny została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Sarny przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[11], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[12]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Sarny normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[13].

Komendant Rejonu Uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr II, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: sarneński i kostopolski[14].

Obsada personalna | edytuj kod

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych pełniących służbę w PKU i KRU Sarny, z uwzględnieniem najważniejszej zmiany organizacyjnej przeprowadzonej w 1938 roku.

Komendanci
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1927–1938[21][22][23][24][25]
  • kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
  • kierownik II referatu poborowego
    • por. kanc. Władysław II Zaleski[b] (X 1927 – 1 VI 1930[37])
    • por. piech. Edward Rutkowski[c] (IX 1930[39] – VII 1935[40] → dyspozycja dowódcy OK II, †1940 Katyń[41])
    • kpt. piech. Wacław Ernest Ziembiński (1936 – VI 1938 → kierownik II referatu KRU)
  • referent – por. kanc. Józef Brennenstühl[d] (XI 1928[44] – IX 1930[45] → dyspozycja dowódcy OK II)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[19][e]
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Marian Bronisław Sagański[f] (1938 – 1939, †1940 Charków[48])
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Wacław Ernest Ziembiński[g] (1938 – 1939, †1940 Charków[50])

Uwagi | edytuj kod

  1. Bolesław Jan Dutkiewicz[26] (ur. 8 kwietnia 1890 roku) 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 54. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Jego oddziałem macierzystym był 2 dżand. w Lublinie. W 1923 roku zajmował w nim stanowisko oficera do szczególnych poruczeń. W kwietniu 1928 roku został przeniesiony z 2 dżand. do kadry oficerów żandarmerii i przydzielony do PKU Sarny[27]. W styczniu 1929 roku został zatwierdzony na stanowisku kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta. We wrześniu 1930 roku został przeniesiony do korpusu oficerów administracji (dział kancelaryjny) z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku kierownika I referatu PKU Sarny[28]. W grudniu 1932 roku ogłoszono jego przeniesienie do Kierownictwa Marynarki Wojennej w Warszawie.
  2. Por. kanc. Władysław II Zaleski (ur. 5 lipca 1884 roku) W 1923 roku, jako urzędnik wojskowy w IX randze służbowej, pełnił służbę w PKU Mołodeczno w Wilejce na stanowisku oficera ewidencyjnego na powiat wilejski. 2 października 1923 roku został przeniesiony do PKU Augustów w Sokółce na stanowisko II referenta[32]. 31 października tego roku został przydzielony do Departamentu I Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[33]. W tym czasie został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu porucznika, w korpusie oficerów administracji (dział kancelaryjny). W lutym 1925 roku został przydzielony do PKU Biała Podlaska na stanowisko I referenta[34]. W listopadzie tego roku został przeniesiony do PKU Bielsk na stanowisko II referenta[35]. W lutym 1926 roku został zatwierdzony w PKU Bielsk na stanowisku kierownika II referatu poborowego[36]. We wrześniu 1927 roku został przeniesiony do PKU Sarny na takie samo stanowisko. Z dniem 1 czerwca 1930 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska, a z dniem 31 lipca tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 roku, jako oficer stanu spoczynku administracji pozostawał w ewidencji PKU Sarny.
  3. Por. piech. Edward Rutkowski (ur. 29 sierpnia 1893 roku w Kamieńcu Podolskim, w rodzinie Leonarda i Heleny z Drelińskich)[38] We wrześniu 1930 roku został przeniesiony z 55 pp do PKU Sarny na stanowisko kierownika II referatu poborowego. W lipcu 1935 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
  4. Por. kanc. Józef Brennenstühl (ur. 23 stycznia 1889 roku). W 1923 roku pełnił służbę w PKU Lwów Miasto, w charakterze urzędnika wojskowego w XI randze służbowej. W kwietniu 1924 roku został przeniesiony do PKU Lwów Powiat na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat lwowski[42]. W lutym 1926 roku został przeniesiony do PKU Łuck na stanowisko referenta[43]. W listopadzie 1928 roku został przeniesiony do PKU Sarny na stanowisko referenta. We wrześniu 1930 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. W 1934 roku, jako oficer stanu spoczynku administracji pozostawał w ewidencji PKU Lwów Miasto.
  5. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[46].
  6. Kpt. adm. (piech.) Marian Bronisław Sagański (ur. 21 stycznia 1892 roku) był odznaczony Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi[47]. W 1932 roku został przeniesiony z 2 bstrz. w Tczewie do PKU Sarny na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta.
  7. Kpt. adm. (piech.) Wacław Ernest Ziembiński[49] ur. 28 września 1893 roku w Pińczowie, w rodzinie Wojciecha i Klary z Arenayusów. W latach 1913–1917 służył w armii rosyjskiej, a następnie w II Korpusie Polskim w Rosji. Później pełnił służbę w PKU Grodzisk na stanowisku kierownika II referatu oraz kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta. W 1936 roku został przeniesiony do PKU Sarny na stanowisko kierownika II referatu poborowego. Był odznaczony Krzyżem Walecznych.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 26 września 1927 roku, s. 283, 284, 287.
  4. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  5. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  6. a b Jarno 2001 ↓, s. 169.
  7. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  8. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 19 marca 1932 roku, s. 214.
  10. M.P. z 1931 r. nr 287, poz. 381.
  11. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  12. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  13. Historia WKU Suwałki ↓.
  14. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 26 września 1927 roku, s. 284.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 30.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 226, zatwierdzony na stanowisku komendanta.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
  19. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 856.
  20. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 34.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 26 września 1927 roku, s. 283, 287.
  22. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 122, 672, 830.
  23. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 523.
  24. Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 17, 41, 87.
  25. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 17, 40, 87.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 102, sprostowano imiona z „Bolesław” na „Bolesław Jan”.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 150.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 294.
  29. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 9.
  30. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 428.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 66 z 16 października 1923 roku, s. 710.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 754, tu podano, że został przydzielony z PKU Mołodeczno w Wilejce.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 4 lutego 1925 roku, s. 54.
  35. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 119 z 12 listopada 1925 roku, s. 644.
  36. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 18.
  37. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 5, 16.
  38. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 81.
  39. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 13.
  40. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 91.
  41. Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 542.
  42. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 42 z 29 kwietnia 1924 roku, s. 245.
  43. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 3, 9.
  44. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 363.
  45. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 292.
  46. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  47. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 292.
  48. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 468.
  49. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 34, sprostowano imiona kpt. Ziembińskiego z „Wacław” na „Wacław Ernest”.
  50. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 635.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Komenda Rejonu Uzupełnień Sarny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy