Kompania Saperów KOP „Grodno”


Kompania Saperów KOP „Grodno” w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kompania Saperów KOP „Grodno”pododdział saperów Korpusu Ochrony Pogranicza.

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

W kwietniu 1928 roku 1 batalion graniczny sformował w Budsławiu ośrodek wyszkolenia pionierskiego przy 3 Brygadzie Ochrony Pogranicza[2][3]. W 1929 oddziałem administracyjno-gospodarczym dla ośrodka „Wilejka” był 1 batalion KOP „Budsław”. W związku z likwidacją 3 Brygady OP w 1929 roku, ośrodek miał dokończyć szkolenie i przenieść się do Suwałk w rejon odpowiedzialności nowo powstałej Brygady KOP „Grodno”[4]. Z dniem 1 marca 1931 ośrodek został zlikwidowany, a na jego bazie i drużyn pionierskich batalionów utworzona została kompania pionierów „Grodno”. Nowo utworzona kompania została rozmieszczona w Grodnie w wynajętych pomieszczeniach[5]. Dowódcą kompanii został dotychczasowy komendant ośrodka wyszkolenia pionierskiego. Pod względem służbowym kompania podległa dowódcy brygady, a pod względem wyszkolenia specjalistycznego dowódcy korpusu. Jednostką formującą był 23 batalion KOP „Orany”[6]. Dla potrzeb formującej się kompanii 63 szeregowców oddelegował 23 pułk piechoty[7].

W 1934[b] roku została sformowana kompania saperów typu III dla Brygady KOP „Grodno”, jako jej organiczny pododdział[10].

Rozkazem dowódcy KOP z 23 lutego 1937 roku została zapoczątkowana pierwsza faza reorganizacji Korpusu Ochrony Pogranicza „R.3”[11]. Jej wynikiem było między innymi ustalenie nazwy kompanii na „kompania saperów KOP «Grodno»”[12]. Zarządzeniem dowódcy KOP gen. bryg. Jana Kruszewskiego w sprawie zmian w kwatermistrzostwie KOP, dniem 1 kwietnia 1939 roku utworzono w kompanii etat dowódcy plutonu w stopniu porucznika[13]. Przy kompanii funkcjonował pluton pionierów Batalionu KOP „Orany”[14].

Kompania saperów KOP „Grodno” była jednostką mobilizującą. Pod względem mobilizacji materiałowej była przydzielona do batalionu KOP „Orany”. W dniach 24-26 sierpnia 1939 roku, zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, kompania sformowała 43 batalion saperów dla 33 Dywizji Piechoty[15][10].

Struktura organizacyjna kompanii | edytuj kod

Organizacja pokojowa kompanii saperów typu III[16]:

  • dowódca kompanii
  • drużyna gospodarcza
  • I pluton saperów a. trzy drużyny
  • II pluton saperów a. trzy drużyny

Stan osobowy kompanii wynosił 92 żołnierzy, w tym 3 oficerów, 9 podoficerów i 80 saperów.

Dowódcy kompanii | edytuj kod

  • por. sap. Jan I Kawiński z 10 psap (1928-) komendant ośrodka wyszkolenia pionierów[17]
  • kpt. sap. Edward Herman (1936 – 1939 → dowódca 43 bsap)[18][c].

Uwagi | edytuj kod

  1. Zarządzenie szefa sztabu KOP ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna w sprawie używania w dowództwie KOP kryptonimów zamiast nazw jednostek KOP[1]
  2. Cutter w swoich publikacjach, powołując się na dokument „Organizacja kompanii saperów KOP , Ldz.1293/org/tj. z 18 V 1934” podaje, że kompanie saperów zorganizowano w 1934 roku[8]. Zdaniem Prochwicza informacja ta jest błędna, a właściwa data to rok 1931[9]
  3. Edward Herman, kpt. sap., w KOP od 1936 roku. Do mobilizacji dowódca komp. saperów KOP „Grodno”. We wrześniu 1939 roku dowódca 43 batalionu saperów 33 DP rez.[19].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 427.
  2. Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 19/1927.
  3. Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 54.
  4. Zarządzenie nr L.dz. KOP 1025/tjn./og.org./29 ↓.
  5. Zarządzenie nr L.700/Tjn.Og.Org/31 ↓, s. 10-11.
  6. Zarządzenie nr L.700/Tjn.Og.Org/31 ↓, s. 1-2.
  7. Zarządzenie nr L.700/Tjn.Og.Org/31 ↓, s. 3.
  8. Cutter 2005 ↓, s. 50.
  9. Prochwicz 2003 ↓, s. 43.
  10. a b Cutter 2005 ↓, s. 350.
  11. Prochwicz 3/1994 ↓, s. 157.
  12. Zarządzenie nr L.500/Tjn.Og.Org/37 ↓, s. 3.
  13. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 625.
  14. Hordt 1945 ↓, s. 5.
  15. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 406-407, 425.
  16. Cutter 2001 ↓, s. 86.
  17. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, s. 177, Nr 9 z 26 IV 1928.
  18. Rocznik oficerski 1939 s. 247
  19. Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 720.

Bibliografia | edytuj kod

  • Tadeusz Hordt: Sprawozdanie z kampanii wrześniowej 1939 r.. www.pism.co.uk, 1945, B.I.15c s. 4-14. [dostęp 2016-08-22].
  • Hubert Bereza, Kajetan Szczepański: Centralna Szkoła Podoficerska KOP. Grajewo: Towarzystwo Przyjaciół 9 PSK, 2014. ISBN 978-83-938921-7-4.
  • Zdzisław Józef Cutter: Polskie wojska saperskie w 1939 r. Organizacja, wyposażenie, mobilizacja i działania wojenne. Częstochowa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej, 2003. ISBN 83-7098-834-2.
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy polscy 1918-1939. Organizacja, szkolenie i wyposażenie materiałowo-techniczne. Wrocław: 2001. ISBN 83-87384-05-4.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Adiutor”, 2010. ISBN 978-83-86100-83-5.
  • Zarządzenie organizacyjne dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza w sprawie reorganizacji brygad KOP nr L.dz. KOP 1025/tjn./og.org./29 z 6 lipca 1929 roku.
  • Zarządzenie dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza w sprawie organizacji kompanii pionierów nr L.700/Tjn.Og.Org/31 z lutego 1931.
  • Zarządzenie dowódcy KOP w sprawie reorganizacji Korpusu Ochrony Pogranicza („R.3” I Faza) nr L.500/Tjn.Og.Org/37 z 23 lutego 1937 roku.
  • Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.
Na podstawie artykułu: "Kompania Saperów KOP „Grodno”" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy