Kompleksonometria


Kompleksonometria w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kompleksonometria – rodzaj chemicznej analizy ilościowej, główny dział kompleksometrii. W technice tej wykorzystuje się reakcję tworzenia trwałych związków kompleksowych kationów metali wielowartościowych z kompleksonami. Często stosowanym titrantem jest roztwór wersenianu dwusodowego (soli sodowej EDTA). Wskaźnikami stosowanymi w kompleksonometrii są m.in. czerń eriochromowa T, mureksyd i fiolet pirokatechinowy.

Bibliografia | edytuj kod

  • Iwona Żak, Anna Balcerzyk: Analiza miareczkowa. W: Iwona Żak (red.): Chemia medyczna. Katowice: Śląska Akademia Medyczna, 2001, s. 71.Sprawdź autora rozdziału:1.
Na podstawie artykułu: "Kompleksonometria" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy