Komunistyczna Partia Kuby


Komunistyczna Partia Kuby w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komunistyczna Partia Kuby (Partido Comunista de Cuba PCC) – założona w 1925 roku kubańska partia polityczna. Obecnie sprawuje jednopartyjne rządy[1].

Historia | edytuj kod

Utworzona w 1925 roku. Początkowo działała nielegalnie. Miała duże znaczenie w wystąpieniach przeciwko dyktatorskim rządom Gerardo Machado. W 1938 roku zalegalizowana. W latach 1938-47 wchodziła w skład sojuszu rządowego. W latach 1944-61 pod nazwą Socjalistyczna Partia Ludowa. W ostatnim okresie kubańskiej rewolucji podporządkowała się Fidelowi Castro. W 1961 roku wraz z Ruchem 26 Lipca i Dyrektoriatem Rewolucyjnym utworzyła Zjednoczone Organizacje Rewolucyjne, stanowiącą jedyną oficjalnie działająca w kraju partię. W 1962 roku przekształcona w Zjednoczoną Partię Rewolucji Socjalistycznej. Obecną nazwę przyjęła w 1965. Liczy około 800 tysięcy członków. Pierwszym sekretarzem partii od 2011 roku jest Raúl Castro (wcześniej był nim Fidel). Organem prasowym jest pismo „Granma”[1].

Zobacz także | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Komunistyczna Partia Kuby (pol.). encyklopedia.pwn.pl.
Kontrola autorytatywna (partia komunistyczna):
Na podstawie artykułu: "Komunistyczna Partia Kuby" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy