Konfederacja


Konfederacja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konfederacja – związek państw oparty na umowie międzynarodowej w celu prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej. Z reguły nie ma scentralizowanej władzy. Państwa tworzące konfederację pozostają suwerennymi podmiotami prawa międzynarodowego[1].

Spis treści

Związek państw | edytuj kod

Mimo nazwy konfederacją nie była Konfederacja Granady (1858–1863).

Konfederacje w Polsce przedrozbiorowej | edytuj kod

 Osobny artykuł: Konfederacja (historia Polski).

Od czasów Zjednoczonego Królestwa Polskiego do rozbiorów konfederacja oznaczała lokalny lub ogólnopaństwowy związek szlachty, duchownych lub mieszczan utworzony dla osiągnięcia określonych celów; najsłynniejszymi były konfederacja tyszowiecka, konfederacja barska oraz konfederacja targowicka. W I Rzeczypospolitej konfederaci zwoływali sejm, obradujący wtedy pod węzłem konfederacji – wówczas uchwały mogły być zatwierdzane zwykłą większością głosów.

Ugrupowania polityczne | edytuj kod

Wszystkie powyższe ugrupowania związane są z Adamem Słomką.

Organizacje oporu i niepodległościowe | edytuj kod

Związek zawodowy | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W.W. Góralczyk W.W., Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie .
  2. Michał Wallner: Współczesny konfederalizm europejski (pol.). Portal Spraw Zagranicznych, 2007-08-29. [dostęp 15 lutego 2011].

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konfederacja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy