Kongres Wolności Kultury


Kongres Wolności Kultury w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kongres Wolności Kultury – powstał na zgromadzeniu intelektualistów w Berlinie 26–30 czerwca 1950 roku. Inicjatorami byli: Arthur Koestler, James Burnham, Ernst Reuter, Sidney Hook i Melvin Lasky. Twórcy apelowali o kulturę niezależną od ideologii, o uwolnienie od presji totalitaryzmu. Polakami, którzy brali udział w pracach Kongresu byli: Jerzy Giedroyc, Józef Czapski i Konstanty Jeleński.

Pisma związane z Kongresem wspierała m.in. Farfield Foundation, będąca atrapą CIA.[1]

Bibliografia | edytuj kod

  • Pierre Grémion, Konspiracja wolności: Kongres Wolności Kultury w Paryżu (1950–1975), przeł. Jan Maria Kłoczowski, Warszawa: PWN 2004.

Przypisy | edytuj kod

  1. Dariusz Filar. Najpiękniejsza operacja CIA. „Przegląd polityczny”. Nr. 33/34, s. 55, 1997. Gdańsk: Fundacja Liberałów. ISSN 1232-6488
Kontrola autorytatywna (organizacja):
Na podstawie artykułu: "Kongres Wolności Kultury" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy