Koniunkcja (astronomia)


Koniunkcja (astronomia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Koniunkcja (z łac. coniunctio od con- 'współ-' i iugare 'łączyć'), złączenie – ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii.

Schemat koniunkcji Księżyca i Marsa * A – Ziemia wraz z obserwatorem * B – Księżyc * C – Mars * strzałką zaznaczono kierunek obserwacji Koniunkcja Jowisza i Wenus 1 lipca 2015 r.

Planety górne względem Ziemi mogą znajdować się w opozycji bądź koniunkcji. Samo określenie koniunkcji planety górnej oznacza, że znajduje się za Słońcem w jednej linii z Ziemią.

Natomiast koniunkcja planety dolnej dzieli się na dwa rodzaje:

  • koniunkcja dolna (planeta znajduje się w jednej linii między Słońcem a Ziemią)
  • koniunkcja górna (planeta znajduje się za Słońcem w jednej linii z Ziemią)

Podczas koniunkcji dolnej istnieje możliwość wystąpienia zjawiska tranzytu (przejścia) ciała niebieskiego na tle tarczy Słońca.

Średni czas między koniunkcjami planet Układu Słonecznego względem Ziemi (por. synodyczny okres obiegu)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Kalendarz dolnych i górnych koniunkcji (planet Merkury oraz Wenus (pol.)) w latach 2010–2100.
Na podstawie artykułu: "Koniunkcja (astronomia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy