Konkurs Piosenki Eurowizji 1993


Konkurs Piosenki Eurowizji 1993 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

38. Konkurs Piosenki Eurowizji 1993 został zorganizowany 15 maja 1993 roku w Green Glens Arena w Millstreet przez irlandzkiego nadawcę publicznego Raidió Teilifís Éireann (RTÉ), dzięki zwycięstwu reprezentantki IrlandiiLindy Martin podczas konkursu w 1992 roku.

Koncert finałowy prowadziła Fionnuala Sweeney, a zwyciężczynią została reprezentantka Irlandii – Niamh Kavanagh, która za utwór "In Your Eyes" otrzymała 187 punktów.

Spis treści

Przebieg konkursu | edytuj kod

Runda kwalifikacyjna | edytuj kod

W tygodniach poprzedzającym finał konkursu, Europejska Unia Nadawców (EBU) zaczęła borykać się z intensywnym wzrostem liczby potencjalnych uczestników, spowodowaną rozpadem bloku wschodniego oraz rozdzieleniem się Jugosławii (która była jedynym komunistycznym krajem, który brał udział w konkursie) na mniejsze państwa. Wprowadzono rundę kwalifikacyjną, ale tylko dla państw, które albo nigdy wcześniej nie uczestniczyły w konkursie, albo (jak w przypadku Jugosławii), nie brały udziału jako osobny naród. W międzyczasie, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Węgry, Słowenia, Słowacja i Estonia wzięły udział w specjalnym konkursie pt. Kvalifikacija za Millstreet zorganizowanym w Lublanie 3 kwietnia. Kraje rywalizowały o trzy wolne miejsca w wielkim finale Konkursu Piosenki Eurowizji. Ostatecznie, w konkursie udział wzięła Słowenia, Bośnia i Hercegowina i Chorwacja[1].

Kontrowersje | edytuj kod

Telewizja z Bośni i Hercegowiny zadebiutowała w konkursie w trakcie trwania wojny domowej w swoim kraju. Ze względu na trwającą wojnę, preselekcje bośniackie miały bardzo skromny przebieg. Wygrał je Muhamed „Fazla” Fazlagic z piosenką „Sva bol svijeta”, której tekst poruszał temat tragicznej sytuacji w kraju (w refrenie śpiewał: Cały ból świata jest dziś w Bośni, Przeciwstawiam się wojnie, Nie boją się stać naprzeciw ściany, Mogę zaśpiewać, wygrać). Bośniacka reprezentacja borykała się z problemami militarnymi podczas podróży do Millstreet. W finale konkursu piosenka zajęła 16. miejsce[2][3].

Kvalifikacija za Millstreet | edytuj kod

Legenda:

     Państwa zakwalifikowane do finału konkursu


Wyniki | edytuj kod

Tabela punktacyjna finału | edytuj kod

Podczas kilku ostatnich głosowań było jasne, że wygra albo Niamh Kavanagh z Irlandii albo Sonia z Wielkiej Brytanii. Po przedostatnim przyznaniu punktów, różnica między dwoma najlepszymi krajami wynosiła 11 punktów, z korzyścią dla Irlandii.

Z powodów technicznych, ostatnim głosującym krajem była Malta. Podekscytowana irlandzka publiczność czekała, aż maltański sekretarz przyzna jakiekolwiek punkty walczącym o zwycięstwo krajom – wynik, który nie pozwoliłby Wielkiej Brytanii prześcignąć Irlandii. Jednak, nazwa żadnego z krajów nie padła. To oczywiście znaczyło, że albo Irlandia albo Wielka Brytania nie otrzymały żadnego punktu od maltańskiego jury i, jeżeli Sonia otrzyma 12 punktów, to wygra z przewagą tylko jednego głosu. Zamiast tego najwyższą liczbę punktów zdobyła Niamh Kavanagh, zdobywając ostatecznie 23 punkty więcej od rywalki.

Powracający artyści | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. the show Eurovision.tv | Konkurs Piosenki Eurowizji 1993
  2. Stephen Oliver: Nieznana historia Eurowizji – część 2 1/4 (pol.). 2012-09-15. [dostęp 2011].
  3. Arts: Would you risk your life for Eurovision?: Bosnia-Herzegovina's entry for Eurovision brings the chill of war to bubblegum pop. Marek Kohn reports (ang.). W: The Independent [on-line]. independent.co.uk, 1993-05-01. [dostęp 2018-06-26].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konkurs Piosenki Eurowizji 1993" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy