Konkurs Piosenki Eurowizji 2003


Konkurs Piosenki Eurowizji 2003 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

48. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 24 maja 2003 w Skonto Olympic Hall w Rydze[2]. Gospodarzem wydarzenia był łotewski nadawca publiczny Latvijas Televīzija (LTV), dzięki zwycięstwu Marie N., reprezentantki Łotwy podczas konkursu w 2002[3].

Koncert finałowy poprowadzili Marija Naumova i Renārs Kaupers[4][5]. Finał konkursu wygrała Sertab Erener, reprezentantka Turcji z piosenką „Everyway That I Can” autorstwa jej samej i Demira Demirkana, za którą zdobyła 167 punktów[6][7].

Spis treści

Lokalizacja | edytuj kod

Ryga Lokalizacja Rygi na Łotwie

Miejsce organizacji konkursu | edytuj kod

Dzięki wygranej Łotwy w finale konkursu w 2002 nadawca LTV otrzymał prawa do organizacji następnego konkursu. Musiał potwierdzić możliwość przygotowania koncertu oraz ogłosić miejsce organizacji i producenta wykonawczego konkursu do 10 czerwca 2002[8][9][10]. W sierpniu EBU potwierdziła organizację konkursu w Skonto Olympic Hall[11].

Krajowy Gabinet Ministrów 9 mln euro przekazał stacji LTV na organizację konkursu[12]. Rada miasta przekazała organizatorom kolejny milion euro[13][14].

Z powodu kryzysu finansowego, który dopadł Rygę w styczniu, krajowa komisja finansowa rozważała zmniejszenie funduszy przekazanych nadawcy na organizację konkursu. Wówczas pojawiły się podejrzenia, że miasto nie będzie w stanie zorganizować wydarzenia[15][16]. Doniesieniom zaprzeczyła Ilona Berzina z LTV, zapewniając, że kryzys nie wpłynie na organizację konkursu[17], co następnie potwierdziła komisja finansów, odwołując decyzję o zmniejszeniu dofinansowania na organizację koncertu[18].

Tydzień przed koncertem finałowym poinformowano o planowanych protestach rosyjskiej społeczności w Łotwie (na czele z Igorem Pimenewem) spowodowanych prawem nakazującym częściowe używanie języka łotewskiego na zajęciach w rosyjskojęzycznych szkołach w kraju[19]. Zgodnie z zapewnieniami szefa policji w tygodniu eurowizyjnym wzmożone zostały prace patroli bezpieczeństwa na terenie miasta[20].

Konkurs przyniósł organizatorowi łącznie 6 757 756 euro zysku[21].

Proces wyboru miejsca organizacji | edytuj kod

O tytuł gospodarza konkursu w 2003 ubiegały się władze Rygi (zaproponowała organizację w Mežaparks Open-air Stage, Skonto Hall lub Ķīpsala International Exhibition Centre[22]), Windawie (Ventspils Olympic Centre[23][24]) i Jūrmali (Dzintari Concert Hall)[22][25]. 15 czerwca Grupa Referencyjna EBU ogłosiła, że konkurs odbędzie się w Rydze, rozważana była wówczas organizacja imprezy w Skonto Hall lub Ķīpsala International Exhibition Centre[25][26]. W sierpniu ogłoszono przygotowanie konkursu w hali Skonto Olympic Hall[2][11], która została wybrana poprzez głosowanie ośmioosobowego komitetu sterującego i grupy zadaniowej rządu[27]. Hala została poddana do renowacji[28].

W marcu pojawiły się pogłoski o zmianie miejsca organizacji miejsca ze względu na problemy wewnętrzne w LTV. Rzecznik prasowy stacji, Ingrida Smite, zdementowała plotki[29][30].

Przebieg konkursu | edytuj kod

Producentem wykonawczym konkursu został Arvids Babris[31][32], którego obowiązku od marca przejęła Brigita Rozenbrika[33]. Kierownikiem wykonawczm były Sarah Yuen[34][35] i Iveta Lepeško[36]. W przygotowaniach łotewskiemu nadawcy pomogli pracownicy publicznych telewizji ze Szwecji (Sveriges Television)[37][38] i Estonii (Eesti Televisioon)[35][39]. Stacja SVT została także technicznym producentem konkursu: reżyserem został Sven Stojanovic, a oświetlenie zapewniła firma Spectra+[40]. Za transmisję konkursu odpowiadała szwedzka firma zewnętrzna Prisma OB[41], a za oprogramowanie tablicy wyników podczas finału odpowiadała firma vizrt[42].

Partnerem wspierającym LTV podczas organizacji konkursu został Latvia Tours, oficjalny partner ds. noclegów, transportu i rekreacji[43]. Chęć współsponsorowania przedsięwzięcia wyraziło dwanaście firm[44][45], oficjalnymi sponsorami zostały firmy: Latvijas Mobilais Telefons i Parex Banka[46]. Zarząd miasta zaoferował wiele atrakcji turystycznych zorganizowanych na terenie metropolii w maju[47][48][49]. Telewizja LTV zaproponowała możliwość technicznej pomocy podczas konkursu studentom[50] oraz podopiecznym miejskich domów dziecka[51]. Akredytacje dziennikarskie otrzymało 965 reprezentantów mediów[52][53].

Skonto Olympic Hall – miejsce organizacji konkursu

W październiku 2002 organizator konkursu rozważał przywrócenie orkiestry na Konkurs Piosenki Eurowizji, jednak miesiąc później zostało to zdementowane[54]. Podobnie jak w 2002, konkurs był transmitowany również przez Internet[55], a prowadzącymi tranmisję byli Ilze Jaunalksne i Divs Reiznieks, którzy rozmawiali z uczestnikami w kulisach.

W listopadzie 2003 odbyła się ceremonia losowania przez delegacje wszystkich krajów kolejności startowych w finale konkursu[56][57][58][59]. W tym samym miesiącu ogłoszono, że konkurs poprowadzą: piosenkarka i laureatka 47. Konkursu Piosenki Eurowizji 2002 Marija Naumova[60][61] i Renārs Kaupers, lider zespołu Brainstorm[62][4][5][63]. W trakcie koncertu wystąpili w kreacjach, które zaprojektowali Aleksandrs Bibergals i Daina Skinke[64].

Podczas transmisji została zaprezentowana 900. konkursowa propozycja w historii widowiska – piosenka „Feeling Alive” wykonana przez reprezentującego Cypr Steliosa Konstandasa[65][66].

Po ogłoszeniu wyników w powietrze zostało wystrzelonych prawie 100 kilogramów sztucznych ogni, pokaz fajerwerków trwał ok. 10 minut[67]. Zwycięska delegacja otrzymała również w nagrodę możliwość przejażdżki najnowszym modelem limuzyny marki JaguarJaguar XJ[68]. Dodatkową nagrodę dla zwycięzcy wręczył również zarząd Rygi[69].

Zmiany w regulaminie | edytuj kod

EBU zmieniła zapis w regulaminie mówiący, że konkursowa propozycja nie może zostać opublikowana przed 1 stycznia roku, w którym odbywa się konkurs. Od 2003 konkursowy utwór nie może zostać udostępniony przed 1 października roku poprzedzającego finał[70].

Zmienione zostały także zasady rozstrzygania ewentualnych remisów na pierwszym miejscu: o wyniku decydowała najpierw liczba krajów, które przyznały jakiekolwiek punkty danemu krajowi, później – jak dotychczas – liczba otrzymanych najwyższych not (12 punktów) przez daną reprezentację[71].

Projekt grafiki i sceny | edytuj kod

Telewizja LTV zorganizowała konkurs polegający na zaprojektowaniu oficjalnego logotypu 48. Konkursu Piosenki Eurowizji. Komisja w składzie: Uldis-Ivars Grava (dyrektor generalny LTV), Arvids Babris (kierownik wykonawczy konkursu), Ugis Brikmanis (reżyser), Laimonis Šteinbergs (artysta), Ingūna Ribena (architekt), Arta Giga (reprezentantka LTV) i Juhan Paadam (reprezentant EBU)[72])[73] wybrała zwycięski projekt 1 sierpnia[74] spośród 204 propozycji nadesłanych do siedziby stacji[73]. Autorem oficjalnego logo konkursu, zatytułowanego Upes (pol. Rzeki)[75][76], został główny projektant LTV, Kristaps Skulte[75]. Projekt został opublikowany 27 listopada 2002[77][75], niedługo po spotkaniu Grupy Referencyjnej EBU[78]. Twórca logotypu wyjaśnił znaczenie tytułu słowami: „Wszystkie rzeki wpływają prosto do morza, wszystkie piosenki natomiast wpływają na Konkurs Piosenki Eurowizji”[75][76].

Hasłem przewodnim 48. Konkursu Piosenki Eurowizji został slogan Magical Rendez-Vous[35][79].

Trzydziestosekundowe wizytówki (tzw. „pocztówki”) prezentowane przed każdym występem konkursowym[80] przedstawiały reprezentantów danego kraju na tle łotewskiego krajobrazu[81]. Pocztówki, wyreżyserowane przez Ugisa Brikmanisa, nakręcono podczas tygodnia poprzedzającego koncert finałowy konkursu oraz w czasie prób i konferencji prasowych[82]. Początkowo producentem filmików był Arvids Babris, jednak jego wydanie pocztówek okazało się zbyt statyczne według EBU, która zleciła stworzenie nowych. Za ich produkcję odpowiadał Marius Bratten[83]

Scenę konkursową zaprojektował Aigars Ozoliņš na podstawie projektu nazwanego Planeta Łotwa[84], opartego na scenariusza Aiji Austrumy, Viktorsa Duksa i Askoldsa Saulitisa[85]. Podczas występów użyto efektów wideo-świetlnych, wykorzystano także zrzuty wideo zapewniające unikatowe zaprezentowanie podłogi podczas każdego występu, co okazało się innowacją w konkursie[86]. Kulisy (tzw. „green room”), w których przebywały wszystkie reprezentacje w trakcie koncertu, znajdowały się za sceną konkursową[87] i zostały odkryte publiczności zgromadzonej w hali na krótko przed rozpoczęciem finałowego głosowania[88].

Głosowanie | edytuj kod

W 2003 EBU przywróciła obowiązek głosowania telefonicznego we wszystkich krajach uczestniczących w konkursie, które przyznawały punkty w tzw. skali eurowizyjnej (tj. 1-8, 10 i 12 punktów) dziesięciu piosenkom z największą ilością głosów. Wyjątek stanowiły Bośnia i Hercegowina i Rosja, gdzie z powodu niskiego wskaźnika popularności usług telekomunikacyjnych umożliwiono głosowanie krajowym komisjom jurorskim[89][90][71]. Rosja otrzymała także pozwolenie na głosowanie jurorskie z powodu dużej ilości różnych stref czasowych w kraju[91][92]. W Polsce możliwe było jedynie głosowanie SMS-owe[93]. Pozostałe kraje oddawały swoje głosy poprzez głosowanie telefoniczne. Każdy nadawca musiał również powołać ośmioosobową komisję jurorską oceniającą wszystkie prezentacje konkursowe, której końcowa punktacja mogłaby zostać użyta w przypadku problemów z głosowaniem telefonicznym w dniu koncertu. Podczas procesu przyznawania finałowych punktów przez sekretarzy wszystkich państw po raz pierwszy użyto generowanej komputerowo tablicy wyników, która zmieniała swoje ustawienia po każdym przyznanym głosie[71].

Goście specjalni i dodatkowe występy muzyczne | edytuj kod

Przed rozpoczęciem zmagań konkursowych nawiązano połączenia satelitarne z: Lys Assią, zwyciężczynią pierwszego Konkursu Piosenki Eurowizji, która przebywała w Nikozji[94], brytyjskim wokalistą Eltonem Johnem, który brał wówczas udział podczas imprezy Life Ball organizowanej w Wiedniu dla ludzi wspierających ludzi chorych na HIV lub AIDS[95], oraz astronautą Edem Lu i kosmonautą Jurijem Malenczenką, którzy wysłali pozdrowienia z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej[94][96].

Podczas przerwy poświęconej na głosowanie telefoniczne zaprezentowany został krótki film w reżyserii Anny Vidulejej, prezentujący występy: łotewskiej grupy postfolklorystycznej Iļģi, zespołu Brainstorm Renārsa Kaupersa, wokalistki Marie N[97] oraz pianisty Raimondsa Paulsa[1].

Kontrowersje | edytuj kod

Kontrowersje wokół Rosji | edytuj kod

Julija Wołkowa i Jelena Katina z zespołu t.A.T.u., 2003

Reprezentantki Rosji, duet t.A.T.u., wywołały poruszenie swoim skandalicznym zachowaniem podczas tygodnia poprzedzającego koncert finałowy. Wokalistki krytykowały organizację widowiska[98], nie przestrzegały harmonogramu prób, przerywały występy[99][100][101] (także podczas próby technicznej[102][103]), niechętnie uczestniczyły na konferencjach prasowych[35]. Organizatorzy zapowiedzieli, że jeżeli podczas występu na żywo wokalistki dopuszczą się kontrowersyjnych zachowań (np. homoseksualnego pocałunku), ich prezentacja zostanie zastąpiona zapisem z próby generalnej[104][105]. Podczas nagrywania próby na scenie wystąpiła jednak tylko Jelena Katina, ponieważ Julija Wołkowa została przewieziona do szpitala z powodu problemów z gardłem[106]. Wołkową zastąpiła wówczas estońska wokalistka Katja Netajeva[107][108]. Podczas drugiej próby generalnej występ zespołu spotkał się z pozytywnym odbiorem przez dziennikarzy, a same wokalistki nie wzbudzały kontrowersji na scenie[109].

Chociaż reprezentantki Rosji były faworytkami internautów[110] oraz bukmacherów do wygrania konkursu[111][112][113][114], ostatecznie zajęły trzecie miejsce[35]. Rosyjska telewizja nie zgodziła się z wynikiem, protestowała przeciw „skandalicznie niskim wynikom od niektórych państw”. Telewizja podała w wątpliwość wyniki głosowania irlandzkiego nadawcy Raidió Teilifís Éireann (RTÉ), który w ostatniej chwili zdecydował się na wykorzystanie punktacji komisji jurorskiej z powodu opóźnień w wysłaniu ostatecznych wyników głosowania telefonicznego, nadzorowanego przez firmę telekomunikacyjną Eircom[115]. EBU przeprowadziła dochodzenie w sprawie, które wykazało prawidłowe zastosowanie przez stację zmiany metody głosowania[116]. Nadawca opublikował wyniki głosowania telewidzów, z których wynikało, że w przypadku niewykorzystania punktacji jurorskiej Turcja i tak zajęłaby pierwsze miejsce w konkursie, jednak Belgia otrzymałaby jedynie dwa punkty (a nie dziesięć), co umożliwiłoby Rosji zakończenie udziału na drugim miejscu z trzypunktową stratą do zwycięzcy[117][118]. Rosyjski nadawca miał zastrzeżenia także do ostatecznej punktacji w Wielkiej Brytanii, na co brytyjska telewizja BBC zareagowała opublikowaniem oficjalnych wyników głosowania telewidzów[119].

Sześć lat po finale konkursu Jelena Katina udzieliła wywiadu w jednym z rosyjskich programów telewizyjnych, w którym przyznała, że kraj rzekomo otrzymał od łotewskiego nadawcy ofertę kupna pierwszego miejsca[120].

Posądzenia o plagiat | edytuj kod

Tuż po finale niemieckich selekcji do konkursu, twórca zwycięskiej propozycji „Let’s Get Happy” Ralph Siegel został posądzony przez kompozytora Jean-Pierre’a Valance’a o naruszenie praw autorskich oraz skopiowanie linii melodycznej z jego utworu „Weiss der Geier oder weiss er nicht”. Kompozytor eurowizyjnej piosenki zaprzeczył doniesieniom[121].

O plagiat posądzony został także autor utworu „Segðu mér alltBirgitty Haukdal, która wygrała islandzki finał narodowy. Richard Marx uznał, że konkursowa propozycja jest kopią jego przeboju „Right Here Waiting” z 1980[122]. Związek Kompozytorów Islandzkich (w skrócie S.T.E.F.) oraz Nordyckie Biuro Praw Autorskich nie uznało jednak oskarżenia Marxa, a islandzki utwór został dopuszczony do rywalizacji w konkursie[123].

Po wygraniu irlandzkich selekcji, zwycięski utwór Keitha Molloy’ego i Martina Branningana „We’ve Got the World” wykonany przez Mickeya Harte’a został posądzony o plagiat duńskiej piosenki „Fly on the Wings of LoveOlsen Brothers, która wygrała 45. Konkurs Piosenki Eurowizji[124]. Europejska Unia Nadawców (EBU) nie uznał podobieństwa piosenek za naruszenie praw autorskich, dopuszczając irlandzką propozycję do udziału w koncercie finałowym[125].

Nawoływanie do politycznego bojkotu | edytuj kod

Pod koniec marca jeden z portali poświęconych konkursowi, All Time ESC, zasugerował swoim czytelnikom zbojkotowanie w głosowaniu reprezentantów krajów, których władze wsparły wojnę w Iraku, tj. Wielką Brytanię, Hiszpanię, Izrael i Turcję. Fani serwisu stwierdzili, że „polityka i wojna nie powinny być mieszane z Konkursem Piosenki Eurowizji, który poświęcony jest muzyce”[126].

Po finale konkursu brytyjski komentator konkursu, Terry Wogan, uznał ostatnie miejsce z zerowym dorobkiem punktowym zajęte przez reprezentantów Wielkiej Brytanii (duet Jemini) za wynik bojkotu oraz polityczne głosowanie[127][128].

Kraje uczestniczące | edytuj kod

Pod koniec listopada 2002 Gill Gaspare z EBU potwierdził udział 26 reprezentantów państwowych nadawców publicznych w 48. Konkursie Piosenki Eurowizji. Z powodu osiągnięcia słabego wyniku w poprzednim roku, do udziału w konkursie w 2003 nie zostali dopuszczeni reprezentanci nadawców z Danii, Finlandii, Litwy, Macedonii i Szwajcarii[129][130]. Ostatni transmitował jednak finał konkursu[131]. Po rocznej przerwie do konkursu powróciły natomiast: Holandia, Irlandia, Islandia, Norwegia, Polska i Portugalia[132][129][130]. W stawce konkursowej zadebiutowała telewizja z Ukrainy[35][133]. Spotkanie z reprezentantami delegacji wszystkich krajów odbyło się 20-21 marca[134].

Wyniki finału | edytuj kod

Legenda:

     1. miejsce

     2. miejsce

     3. miejsce

  1. Utwór śpiewany był w dialekcie styryjskim
  2. Utwór zawierał w refrenie zwrot „kocham cię” także w języku greckim, francuskim i włoskim.
Tabela punktacyjna finału

Pozostałe wyróżnienia | edytuj kod

Sertab Erener – zwyciężczyni konkursu oraz zdobywczyni Nagrody Dziennikarzy im. Marcela Bezençona (2004)

Nagrody im. Marcela Bezençona | edytuj kod

W 2003 po raz drugi przyznano Nagrody im. Marcela Bezençona, czyli wyróżnienia przyznawane dla najlepszych piosenek biorących udział w finale imprezy, sygnowane nazwiskiem twórcy konkursu – Marcela Bezençona. Pomysłodawcami statuetek zostali: szef szwedzkiej delegacji konkursowej Christer Björkman oraz członek zespołu Herreys – Richard Herrey[175].

W 2003 nagrody w trzech kategoriach otrzymali[175]:

Nagroda im. Barbary Dex | edytuj kod

Po raz kolejny przyznana została Nagroda im. Barbary Dex, nieoficjalny tytuł przyznawany corocznie przez fanów konkursu za pośrednictwem holenderskiej strony House of Eurovision (eurovisionhouse.nl) najgorzej ubranemu artyście w Konkursie Piosenki Eurowizji w danym roku[177][178][179]. Największą liczę spośród 66 głosów oddanych podczas plebiscytu w 2003 otrzymały wokalistki rosyjskiego duetu t.A.T.u., które wystąpiły podczas koncertu finałowego w dżinsach i białych topach z wydrukowaną cyfrą 1[180][181]. Drugie miejsce w głosowaniu fanów zajęła słoweńska reprezentantka Karmen Stavec, a trzecie – duet Jemini z Wielkiej Brytanii[181].

Oglądalność | edytuj kod

Finał 48. Konkursu Piosenki Eurowizji obejrzało ponad 165 milionów telewidzów na całym świecie[182][183], w tym 1,8 miliona mieszkańców Łotwy, co dało stacji-organizatorowi ok. 80% udział na rynku w tym czasie antenowym[182]. Koncert finałowy obejrzało: 1,95 mln telewidzów w Grecji (58,9%)[184], 8,6 mln w Polsce (65,2%)[185], 10,6 miliona ludzi w Hiszpanii (udział: 65,8%), 4,9 mln we Francji (27,5%), 1,3 mln w Austrii (75%), 8,7 mln w Niemczech (38,8%), 1,5 mln w Norwegii (88,8%), 10,8 mln w Wielkiej Brytanii (54%), 3,5 mln w Szwecji, ok. 3 mln w Belgii[182], 4,8 mln w Holandii (70%)[186], ok. 120 tys. telewidzów (68,6%) na Cyprze[187] i 1,369 mln w Australii[188]. W Izraelu konkurs obejrzało ok. 32% mieszkańców, sam występ krajowego reprezentanta obejrzało ok. 800 tysięcy telewidzów (38,8%)[189]. Konkurs był najchętniej oglądanym programem telewizyjnym w kraju w 2003[190]. Całe widowisko transmitowane było również przez Internet na oficjalnej stronie konkursu, a serwer obsługujący imprezę wysyłał równocześnie 25 tys. strumieni danych (najwięcej w Szwecji, Holandii oraz Stanach Zjednoczonych), dzięki czemu ustanowił europejski rekord[191].

W Szwecji telewidzowie przyznali łącznie 224 529 głosów[192], w Polsce – 129 076 (w tym 19 894 nieważnych)[193], w Estonii – 56 828[194], w Grecji – ponad 50 tys.[195], na Cyprze – ponad 5,5 tys.[187].

Międzynarodowi sekretarze i komentatorzy | edytuj kod

Sekretarze | edytuj kod

Poniżej przedstawione zostały nazwiska wszystkich sekretarzy, którzy ogłaszali wyniki głosowania w poszczególnych krajach[196]. Państwa zostały uporządkowane w kolejności przyznawania punktów, która odpowiada kolejności występowania reprezentanta danego kraju podczas koncertu finałowego[63].

  1.  Islandia – Eva María Jónsdóttir
  2.  Austria – Dodo Roščić
  3.  Irlandia – Pamela Flood
  4.  Turcja – Meltem Ersan Yazgan
  5.  Malta – Sharon Borg[197]
  6.  Bośnia i Hercegowina – Ana Vilenica
  7.  Portugalia – Helena Ramos[198]
  8.  Chorwacja – Davor Meštrović[199]
  9.  Cypr – Loukas Hamatsos[200]
  10.  Niemcy – Axel Bulthaupt
  11.  Rosja – Jana Czurikowa
  12.  Hiszpania – Anne Igartiburu
  13.  Izrael – Michal Zoharetz
  14.  HolandiaMarlayne
    (reprezentantka Holandii w konkursie w 1999)
  15.  Wielka Brytania – Lorraine Kelly
  16.  Ukraina – Ludmyła Charyw[201]
  17.  Grecja – Alexis Kostalas[202]
  18.  Norwegia – Roald Øyen
  19.  FrancjaSandrine François[203]
    (reprezentantka kraju w konkursie w 2002)
  20.  PolskaMaciej Orłoś
  21.  Łotwa – Ģirts Līcis
  22.  Belgia – Corinne Boulangier[203]
  23.  EstoniaInes
    (reprezentantka kraju w konkursie w 2000)
  24.  Rumunia – Leonard Miron
  25.  Szwecja – Kattis Ahlström[204]
  26.  Słowenia – Peter Poles

Komentatorzy | edytuj kod

Poniżej przedstawione zostały nazwiska wszystkich krajowych komentatorów oraz nazwy publicznych nadawców telewizyjnych i radiowych transmitujących konkurs w 2003[196].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Eirovīzijas veidotāji pārcēlušies uz ‘Skonto’ halli (łot.). W: Delfi [on-line]. delfi.lv, 2003-05-06. [dostęp 2014-07-22].
  2. a b Daniel Ringby: Skonto Hall to host 2003 contest (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  3. Sietse Bakker: Latvia won the 47th Eurovision Song Contest (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  4. a b Sietse Bakker: Renars Kaupers will host Eurovision Song Contest (ang.). esctoday.com, 2002-10-31. [dostęp 2013-10-02].
  5. a b Sietse Bakker: Renars Kaupers and Marie N hosts 2003 show (ang.). esctoday.com, 2002-12-01. [dostęp 2013-10-02].
  6. a b c Eurovision Song Contest 2003 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-07-20].
  7. Arnoud Vermeer: Turkey wins Eurovision for the first time (ang.). esctoday.com, 2003-05-25. [dostęp 2013-10-09].
  8. Remi Kübar: Latvia has to make a decision before June 10th (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  9. Sietse Bakker: First meeting of Latvian Eurovision task force (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  10. Sietse Bakker: Latvia promised to host Eurovision in 2003 (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  11. a b Sietse Bakker: Detailed contract with Skonto Hall signed (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  12. Sietse Bakker: Latvian government supports contest financially (ang.). esctoday.com, 2002-10-23. [dostęp 2013-10-02].
  13. Sietse Bakker: Riga allots EUR 1 million for Eurovision 2003 (ang.). esctoday.com, 2002-10-22. [dostęp 2013-10-02].
  14. Sietse Bakker: LTV gives press conference at October 9 (ang.). esctoday.com, 2002-10-22. [dostęp 2014-07-20].
  15. Oliver Rau: Financial problems in Riga (ang.). esctoday.com, 2003-01-28. [dostęp 2014-07-22].
  16. Festiwal Eurowizji odwołany? (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2003-01-29. [dostęp 2015-05-08].
  17. Sietse Bakker: LTV: 'Eurovision Song Contest not in danger' (ang.). esctoday.com, 2003-01-29. [dostęp 2014-07-22].
  18. Itamar Barak: Riga municipality won't cut Eurovision budget (ang.). esctoday.com, 2003-02-02. [dostęp 2014-07-22].
  19. Remi Kübar: BNS: Demonstrations ought to take place (ang.). esctoday.com, 2003-05-17. [dostęp 2014-07-31].
  20. Itamar Barak: Security in Riga has already been tighten (ang.). esctoday.com, 2003-05-08. [dostęp 2014-07-23].
  21. Aija Medinika: Eurovision 2003 in numbers and facts (ang.). esctoday.com, 2003-05-29. [dostęp 2014-07-28].
  22. a b Dzintaru koncertzāles pārbūve Eirovīzijas rīkošanai izmaksātu trīs miljonus latu. (łot.). W: TV Net [on-line]. tvnet.lv, 2002-06-06. [dostęp 2014-07-22].
  23. Ventspils dome vēlas Eirovīzijas rīkošanu Ventspilī (papildināts) (łot.). W: Dienas Bizness [on-line]. db.lv, 2002-06-03. [dostęp 2014-07-22].
  24. Sietse Bakker: Experts: Latvia has no good venues for the contest (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  25. a b Latvia in the Eurovision Song Contest 2003 (ang.). W: ESC Kazachstan [on-line]. esckaz.com. [dostęp 2014-07-22].
  26. Eirovīzija izmaksās 4,7 vai 5,5 miljonus latu (łot.). W: TV Net [on-line]. financenet.tvnet.lv, 2002-07-02. [dostęp 2014-07-22].
  27. Jarmo Siim: BT1 venue complains about venue decision (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  28. Ralph Thommassen: Olympic Skonto Hall under renovation (ang.). esctoday.com, 2002-10-31. [dostęp 2014-07-21].
  29. Sietse Bakker: LTV: „Eurovision will take place in Riga!” (ang.). esctoday.com, 2003-03-16. [dostęp 2013-10-02].
  30. Sietse Bakker: Eurovision Song Contest 2003: 100 days to go! (ang.). esctoday.com, 2003-02-13. [dostęp 2014-07-22].
  31. Sietse Bakker: Arvids Babris will produce the contest in Latvia (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  32. Jarmo Siim: Paadam: New rules, ESC on May 24th in Riga (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  33. Itamar Barak: Riga 2003: A new executive producer (ang.). esctoday.com, 2003-03-18. [dostęp 2013-10-02].
  34. Jarmo Siim: Sarah Yuen, Executive Project Manager Live Events (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  35. a b c d e f Sietse Bakker: The end of a decade: Riga 2003 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-12-24. [dostęp 2013-10-09].
  36. Aija Medinika: The preparation for Eurovision Song Contest 2003 (ang.). esctoday.com, 2003-03-25. [dostęp 2013-10-02].
  37. Bjørn Erik Opheim: SVT to produce 2003 Eurovision Song Contest (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  38. Jarmo Siim: Swedes and Estonians to organise the 2003 contest (ang.). esctoday.com, 2003-04-11. [dostęp 2014-07-23].
  39. Aija Medinika: The preparation for Eurovision Song Contest 2003 (ang.). esctoday.com, 2003-03-25. [dostęp 2014-07-31].
  40. Spectra+ Lands Third Eurovision Contract (ang.). W: Live Design Online [on-line]. livedesignonline.com, 2003-04-17. [dostęp 2014-07-22].
  41. André Rodrigues: Prisma to handle song contest broadcast 2005 (ang.). esctoday.com, 2004-11-14. [dostęp 2018-04-03].
  42. Sietse Bakker: How it works: the score board (ang.). esctoday.com, 2005-04-05. [dostęp 2018-04-02].
  43. Sietse Bakker: Latvia Tours selected as cooperation partner (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  44. Sietse Bakker: 12 companies want to sponsor Eurovision (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  45. Sietse Bakker: LTV decides on partnerships today (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  46. Sietse Bakker: Latvijas Mobilais and Parex sponsor 2003 contest (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  47. Itamar Barak: Riga will have an intensive cultural week (ang.). esctoday.com, 2003-04-07. [dostęp 2014-07-23].
  48. Aija Medinika: Eurovision in the streets of Riga (ang.). esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2014-07-23].
  49. André Rodrigues: Concerts in Riga all day long (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-23].
  50. Sietse Bakker: Girls and boys in green and red everywhere (ang.). esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2014-07-23].
  51. Aija Medinika: Charity of Latvian Television (ang.). esctoday.com, 2003-04-02. [dostęp 2014-07-23].
  52. Aija Medinika: The largest Eurovision Press Centre (ang.). esctoday.com, 2003-04-28. [dostęp 2014-07-23].
  53. Aija Medinika: Latvian media about Eurovision Song Contest (ang.). esctoday.com, 2003-05-21. [dostęp 2014-07-23].
  54. Sietse Bakker: No orchestra at Eurovision Song Contest 2003 (ang.). esctoday.com, 2002-11-05. [dostęp 2013-10-02].
  55. Sietse Bakker: Contest in 2003 to be broadcasted online again (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  56. Jarmo Siim: 'Running order and hosts in November' (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  57. Sietse Bakker: Draw for running order to be a small event (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-20].
  58. Sietse Bakker: Draw to be made public Friday 17:00 CET (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  59. Sietse Bakker: Draw of running order finally available (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  60. Jarmo Siim: Marie N wants to host Eurovision Song Contest 2003 (ang.). esctoday.com, 2003-11-28. [dostęp 2014-07-20].
  61. Sietse Bakker: Maria Naumova is sure for 80 percent (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  62. Sietse Bakker: Renars Kaupers: 'I think it will happen' (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  63. a b Eurovision 2003: Running order draw (ang.). youtube.com. [dostęp 2014-08-21].
  64. Remi Kübar: Reynard and Marie will change their outfit twice (ang.). esctoday.com, 2003-05-17. [dostęp 2014-07-23].
  65. Jarmo Siim: Cyprus will perform the 900th Eurovision entry (ang.). esctoday.com, 2003-01-05. [dostęp 2013-10-02].
  66. Facts & Trivia (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-10-06].
  67. Remi Kübar: Massive rain of confettis to conquer the stage (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-23].
  68. Remi Kübar: A winner can use a Jaguar for a day (ang.). esctoday.com, 2003-05-23. [dostęp 2014-07-23].
  69. Remi Kübar: Winner gets special prize from Riga City (ang.). esctoday.com, 2003-05-20. [dostęp 2014-07-23].
  70. Itamar Barak: EBU changed January 1 rule (ang.). esctoday.com, 2003-03-18. [dostęp 2014-07-20].
  71. a b c RULES OF THE 2003 EUROVISION SONG CONTEST (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-07-22].
  72. Jarmo Siim: Paadam will help the Latvians (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  73. a b Aija Medinika: 204 logo propositions for ESC 2003 (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  74. Sietse Bakker: Logo can be expected half September (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  75. a b c d Sietse Bakker: Logo for Eurovision 2003 selected (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  76. a b Sietse Bakker: LTV released logo and information (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  77. Sietse Bakker: Logo for Eurovision Song Contest 2003 (ang.). esctoday.com, 2002-10-27. [dostęp 2013-10-02].
  78. Sietse Bakker: Reference group will meet next week (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  79. Sietse Bakker: Eurovision 2003 theme will be rendez-vous (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  80. Sietse Bakker: More details revealed about the Big Night (ang.). esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2014-07-23].
  81. And here is info about postcards (ang.). W: ESC Kazachstan [on-line]. esckaz.com, 2002-11-16. [dostęp 2014-07-22].
  82. Paul Jordan: What’s Another Year? Ten Years On From Riga (ang.). W: ESC In Sight [on-line]. escinsight.com, 2013-01-11. [dostęp 2014-07-22].
  83. Jarmo Siim: EBU disapproved the Latvian postcards (ang.). esctoday.com, 2003-05-17. [dostęp 2014-07-23].
  84. Sietse Bakker: Eurovision Song Contest 2003 on Planet Latvia (ang.). esctoday.com, 2003-03-27. [dostęp 2014-07-22].
  85. Aija Medinika: LTV released Latvian promotion films (ang.). esctoday.com, 2003-02-26. [dostęp 2014-07-23].
  86. Wouter van Vliet: CyberHoist first used at the Eurovision Stage (ang.). esctoday.com, 2003-06-01. [dostęp 2014-07-28].
  87. Remi Kübar: Details revealed about the stage in May (ang.). esctoday.com, 2003-02-07. [dostęp 2014-07-22].
  88. Itamar Barak: Magical encounter on the Eurovision stage (ang.). esctoday.com, 2003-05-07. [dostęp 2014-07-22].
  89. Sietse Bakker: No televoting for Russia and Bosnia & Herzegovina (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-23].
  90. Turkish delight at Eurovision win (ang.). W: BBC [on-line]. news.bbc.co.uk, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-22].
  91. Sietse Bakker: Behind the scenes: the voting procedure! (ang.). esctoday.com, 2003-05-21. [dostęp 2014-07-23].
  92. Aija Medinika: Latvians can vote for their own country (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-23].
  93. Kamil Górecki: Poland will use SMS-voting only (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-22].
  94. a b Sietse Bakker: Surprises: Lys Assia and space station connections (ang.). esctoday.com, 2003-05-23. [dostęp 2014-07-23].
  95. Jarmo Siim: Artists and fan sites campaign on World AIDS Day (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2008-12-01. [dostęp 2013-10-06].
  96. Michael Tarm: Turks beat back Russia and Belgium to win; Baltics and Britain bomb. (ang.). W: Baltic Worldwide [on-line]. balticworldwide.com, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-22].
  97. Itamar Barak: Marie N and Renārs Kaupers in the interval act (ang.). esctoday.com, 2003-05-06. [dostęp 2014-07-23].
  98. Kaprysy Tatu: gwizdy na konferencji (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2003-05-21. [dostęp 2015-05-09].
  99. Sietse Bakker: Russian rehearsal and conference went problematic (ang.). esctoday.com, 2003-05-20. [dostęp 2013-10-09].
  100. Sietse Bakker: Belgian rehearsal was back to basic after t.A.T.u. (ang.). esctoday.com, 2003-05-21. [dostęp 2013-10-09].
  101. Sietse Bakker: Russia: two brave girls in a stunning stage (ang.). esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2013-10-09].
  102. Wouter van Vliet: Breaking news: t.A.T.u. breaks technical rehearsal (ang.). esctoday.com, 2003-05-23. [dostęp 2013-10-09].
  103. Sietse Bakker: Detailed report about the first dress rehearsal! (ang.). esctoday.com, 2003-05-23. [dostęp 2014-07-31].
  104. Oliver Rau: t.A.T.u.'s performance will not be interrupted (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2013-10-09].
  105. Tatu: Eurowizja bez obmacywania (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2003-04-07. [dostęp 2015-05-08].
  106. Sietse Bakker: Second dress rehearsal: the ups and downs! (ang.). esctoday.com, 2003-05-23. [dostęp 2013-10-09].
  107. Remi Kübar: Julia of t.A.T.u. taken into the hospital (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2013-10-09].
  108. Sietse Bakker: EBU: doctors certificate for Julia's illness (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2013-10-09].
  109. Sietse Bakker: Russia: two brave girls in a stunning stage (ang.). esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2014-07-23].
  110. Eurowizja 2003: Czy Wiśniewski da radę Tatu? (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2003-04-07. [dostęp 2015-05-09].
  111. Sietse Bakker: William Hill: Russia leading, Israel at the bottom (ang.). esctoday.com, 2003-05-19. [dostęp 2013-10-09].
  112. Sietse Bakker: William Hill updates betting figures (ang.). esctoday.com, 2003-05-20. [dostęp 2013-10-09].
  113. Aija Medinika: William Hill updates betting figures (ang.). esctoday.com, 2003-05-23. [dostęp 2014-07-23].
  114. Sietse Bakker: William Hill: update of the betting figures! (ang.). esctoday.com, 2003-05-24. [dostęp 2014-07-23].
  115. Tatu na Eurowizji 2003: teoria spiskowa przegranej (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2003-05-29. [dostęp 2015-05-09].
  116. André Rodrigues: EBU approves use back-up jury of Irish television (ang.). esctoday.com, 2003-06-20. [dostęp 2014-07-22].
  117. Sietse Bakker: RTÉ soon to release initial televoting results (ang.). esctoday.com, 2003-06-17. [dostęp 2014-07-28].
  118. Sietse Bakker: Irish televoting results finally announced (ang.). esctoday.com, 2003-06-27. [dostęp 2014-07-22].
  119. Itamar Barak: BBC:Russia indeed failed to score in the UK (ang.). esctoday.com, 2003-05-29. [dostęp 2013-10-09].
  120. Nick Paton Walsh: Vote switch 'stole Tatu's Eurovision win' (ang.). W: The Guardian [on-line]. theguardian.com, 2003-05-30. [dostęp 2013-10-03].
  121. Oliver Rau: Accusations of plagiarism against German entry (ang.). esctoday.com, 2003-03-10. [dostęp 2013-10-06].
  122. Bjarni Hall: Scandalous news about the Icelandic entry (ang.). esctoday.com, 2003-03-06. [dostęp 2014-08-02].
  123. Itamar Barak: Iceland's song will not be disqualified (ang.). esctoday.com, 2003-03-09. [dostęp 2013-10-06].
  124. Itamar Barak: Ireland's entry's fate to be discussed on Thursday (ang.). esctoday.com, 2003-03-18. [dostęp 2014-08-02].
  125. Bjarni Hall: Irish song is not plagiarism (ang.). esctoday.com, 2003-03-20. [dostęp 2013-10-06].
  126. Sietse Bakker: Website calls for boycott because of war in Iraq (ang.). esctoday.com, 2003-03-31. [dostęp 2014-07-23].
  127. Oliver Rau: Belgian chocolate for Sertab (ang.). esctoday.com, 2003-05-29. [dostęp 2014-07-28].
  128. Jemini: zero punktów na Eurowizji (pol.). W: Wirtualna Polska [on-line]. muzyka.wp.pl, 2003-05-26. [dostęp 2015-05-09].
  129. a b Sietse Bakker: EBU released list of participant for 2003 (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  130. a b Sietse Bakker: 26 countries confirm 2003 participation (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  131. Sietse Bakker: Switzerland will broadcast Eurovision 2003 (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  132. Sietse Bakker: No new countries at next Eurovision Song Contest (ang.). esctoday.com. [dostęp 2013-10-02].
  133. Ralph Thommassen: The participants for this year? (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  134. Aija Medinika: The heads of country delegations visit Riga (ang.). esctoday.com, 2003-03-19. [dostęp 2014-07-31].
  135. 2003 – 48th edition (ang.). diggiloo.net. [dostęp 2013-10-06].
  136. Bjarni Hall: Birgitta Haukdal to represent Iceland in Riga (ang.). esctoday.com, 2003-02-16. [dostęp 2014-07-21].
  137. Sietse Bakker: Iceland in English: Open your heart (ang.). esctoday.com, 2003-03-15. [dostęp 2014-07-21].
  138. a b Sietse Bakker: Alf Poier to represent Austria in Riga (ang.). esctoday.com, 2003-03-13. [dostęp 2014-07-21].
  139. a b David Walsh: Mickey Harte wins Irish ticket to Riga (ang.). esctoday.com, 2003-03-09. [dostęp 2014-07-21].
  140. Can Sunata: Pop diva Sertab Erener to represent Turkey in Riga (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  141. Can Sunata: Turkish secret finally revealed (ang.). esctoday.com, 2003-03-09. [dostęp 2014-08-03].
  142. a b André Rodrigues: To Dream Again for Malta to Riga (ang.). esctoday.com, 2003-02-09. [dostęp 2014-07-21].
  143. a b Martti Immonen: Mija Martina Barbaric for Bosnia-Herzegovina (ang.). esctoday.com, 2003-03-02. [dostęp 2014-07-21].
  144. Sietse Bakker: “Rita Guerra to represent Portugal in Riga” (ang.). esctoday.com, 2003-12-24. [dostęp 2014-07-22].
  145. Bjørn Erik Opheim: Rita Guerra confirmed as Portugese singer in Riga (ang.). esctoday.com, 2003-12-28. [dostęp 2014-07-22].
  146. André Rodrigues: Portugal: Deixa-me sonhar (só mais uma vez) (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  147. a b Ivan Fosin: Claudia Beni wins Croatian Eurovision ticket (ang.). esctoday.com, 2003-03-10. [dostęp 2014-07-23].
  148. Sietse Bakker: Officially: Stelios Konstantas for Cyprus to Riga (ang.). esctoday.com, 2003-02-11. [dostęp 2014-07-21].
  149. Sietse Bakker: Stelios Konstantas to sing Feeling alive (ang.). esctoday.com, 2003-02-04. [dostęp 2014-07-22].
  150. a b Sietse Bakker: Lou for Germany to Eurovision 2003! (ang.). esctoday.com, 2003-03-08. [dostęp 2014-07-23].
  151. a b Sietse Bakker: Officially: Tatu to Eurovision for Russia (ang.). esctoday.com, 2003-03-19. [dostęp 2014-07-21].
  152. a b Sietse Bakker: Beth to represent Spain at Eurovision Song Contest (ang.). esctoday.com, 2003-02-18. [dostęp 2014-07-23].
  153. Itamar Barak: Lior Narkis to represent Israel in 2003 (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  154. Itamar Barak: Narkis is excited to represent Israel in Riga (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  155. Sietse Bakker: Studio version of Words for love available (ang.). esctoday.com, 2003-01-31. [dostęp 2014-07-21].
  156. a b Jarmo Siim: Esther Hart wins Dutch ticket for Riga (ang.). esctoday.com, 2003-03-03. [dostęp 2014-07-23].
  157. a b David Walsh: United Kingdom: Jemini to Riga (ang.). esctoday.com, 2003-03-02. [dostęp 2014-07-21].
  158. Sietse Bakker: 'Oleksandar Ponomariov to represent the Ukraine' (ang.). esctoday.com, 2002-10-23. [dostęp 2014-07-20].
  159. André Rodrigues: Ponomariov to sing Hasta la vista in Riga? (ang.). esctoday.com, 2003-03-13. [dostęp 2014-08-03].
  160. Bjørn Erik Opheim: Ukraine: Hasta la vista online (ang.). esctoday.com, 2003-03-21. [dostęp 2014-07-23].
  161. a b Theo Vatmanidis: Mando to represent Greece in Riga (ang.). esctoday.com, 2003-02-28. [dostęp 2014-07-21].
  162. a b Bjørn Erik Opheim: Jostein Hasselgård with calm ballad for Norway (ang.). esctoday.com, 2003-03-02. [dostęp 2014-07-21].
  163. a b Sietse Bakker: France: Louisa with Monts et merveilles (ang.). esctoday.com, 2003-03-06. [dostęp 2014-07-21].
  164. a b Sietse Bakker: Ich Troje to represent Poland this year (ang.). esctoday.com, 2003-01-26. [dostęp 2014-07-21].
  165. a b Wouter van Vliet: Hello from Mars will represent Latvia (ang.). esctoday.com, 2003-02-02. [dostęp 2014-07-21].
  166. a b Sietse Bakker: Urban Trad for Belgium to Eurovision Song Contest (ang.). esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  167. Bjørn Erik Opheim: Urban Trad describes their song Sanomi (ang.). esctoday.com, 2003-01-05. [dostęp 2014-07-22].
  168. Sietse Bakker: Sanomi presented to the world (ang.). esctoday.com, 2003-03-31. [dostęp 2014-07-23].
  169. Matteo Aldrovandi: A new name for Claire's Birthday (ang.). esctoday.com, 2003-02-17. [dostęp 2014-07-23].
  170. Jarmo Siim: Eurovision Claire's Birthday to represent Estonia (ang.). esctoday.com, 2003-02-08. [dostęp 2014-07-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  171. a b Kamil Górecki: Nicola will represent Romania (ang.). esctoday.com, 2003-02-03. [dostęp 2014-07-21].
  172. a b Melodifestivalen 2003 (szw.). svt.se. [dostęp 2013-03-14].
  173. Ivan Fosin: Karmen Stavec to represent Slovenia (ang.). esctoday.com, 2003-02-16. [dostęp 2014-07-21].
  174. Itamar Barak: Karmen Stavec will sing Nanana in English (ang.). esctoday.com, 2003-03-14. [dostęp 2014-07-21].
  175. a b Marcel Bezençon Award – an introduction (ang.). W: Pop Light [on-line]. poplight.zitiz.se. [dostęp 2013-10-01].
  176. a b Sietse Bakker: Dutch Esther Hart wins performance award (ang.). esctoday.com, 2003-05-25. [dostęp 2014-07-23].
  177. The Barbara Dex Award (ang.). W: Euro Dummies [on-line]. eurodummies.wordpress.com. [dostęp 2013-05-26].
  178. Barbara Dex Award (ang.). W: Eurovision House [on-line]. eurovisionhouse.nl. [dostęp 2013-05-25].
  179. Media Handbook for Eurovision Song Contest 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-26].
  180. Raf Van Bedts: t.A.T.u. wint Barbara Dex Award (niem.). W: Eurosong.be [on-line]. eurosong.be. [dostęp 2013-05-26].
  181. a b Kim Walker: Post subject: t.A.T.u win 2003 Barbara Dex Award (this is bad news) (ang.). W: Tatu Forum [on-line]. tatu.us, 2003-06-09. [dostęp 2013-05-26].
  182. a b c Sietse Bakker: Viewing figures: Eurovision big success again (ang.). esctoday.com, 2003-05-28. [dostęp 2014-07-23].
  183. Daniel Ringby: Swedish TV organises 2004 contest…too (ang.). esctoday.com, 2003-07-19. [dostęp 2014-07-28].
  184. Theo Vatmanidis: High TV ratings in Grecja (ang.). esctoday.com, 2003-05-28. [dostęp 2014-07-23].
  185. „Eurowizja” – hitem weekendu (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2003-05-27. [dostęp 2015-02-16].
  186. Sietse Bakker: Dutch audience unsatisfied with Eurovision system (ang.). esctoday.com, 2003-06-21. [dostęp 2014-07-28].
  187. a b Theo Vatmanidis: Cypriot televoting: Grecja gets massive margin (ang.). esctoday.com, 2003-05-28. [dostęp 2014-07-31].
  188. John Egan: Australian viewership down slightly (ang.). esctoday.com, 2005-06-29. [dostęp 2016-11-01].
  189. Itamar Barak: Israel: 40% ratings for the 2003 contest (ang.). esctoday.com, 2003-05-26. [dostęp 2014-07-23].
  190. Itamar Barak: Eurovision: Most watched show in Israel in 2003 (ang.). esctoday.com, 2004-01-11. [dostęp 2014-10-23].
  191. Rekordowa internetowa Eurowizja (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2003-06-02. [dostęp 2015-02-16].
  192. Bjørn Erik Opheim: Record amount of televotes received in Szwecja (ang.). esctoday.com, 2003-05-29. [dostęp 2014-07-28].
  193. Kamil Górecki: Results of the Polish SMS-voting (ang.). esctoday.com, 2003-06-11. [dostęp 2014-07-28].
  194. Kamil Górecki: Results of the Estonian televoting (ang.). esctoday.com, 2003-05-30. [dostęp 2014-07-28].
  195. Theo Vatmanidis: The results of the Greek televoting (ang.). esctoday.com, 2003-05-29. [dostęp 2014-07-28].
  196. a b The Eurovision Song Contest (2003 TV Special) (ang.). imdb.com. [dostęp 2014-08-21].
  197. Breaking News: And the Spokesperson Is (ang.). escflashmalta.com. [dostęp 2014-08-21].
  198. a b Comentadores Do ESC – escportugaliaforum.pt.vu | o forum eurovisivo português. 21595.activeboard.com. [dostęp 2014-08-21].
  199. • Pogledaj temu – SPOKESPERSONS (chorw.). forum.hrt.hr, 2008-02-29. [dostęp 2014-08-21].
  200. a b Savvidis, Christos (OGAE Cyprus)
  201. „Євробачення” – готовність № 1 /ДЕНЬ/. day.kiev.ua, 2007-11-28. [dostęp 2014-08-21].
  202. Εκφωνητές της ΕΡΤ για τις ψήφους της Ελλάδας στην EUROVISION – Page 3 (gr.). retromaniax.gr. [dostęp 2014-08-21].
  203. a b Concours Eurovision de la Chanson • Consulter le sujet – Porte-paroles des jurys des pays francophones (fr.). eurovision.vosforums.com. [dostęp 2014-08-21].
  204. a b Infosajten.com. Infosajten.com. [dostęp 2014-08-21].
  205. a b Bjørn Erik Opheim: 50th Anniversary won't affect annual Eurovision (ang.). esctoday.com, 2003-02-22. [dostęp 2014-08-21].
  206. a b c Itamar Barak: EBU press conference about the contest's future (ang.). esctoday.com, 2003-05-22. [dostęp 2014-08-21].
  207. ATV Eurovisio. W: Ràdio i Televisió d’Andorra [on-line]. rtyasa.ad, 2003-10-09. [dostęp 2014-08-21].
  208. Richard Jinman: Lesbian kiss could be Russia's Waterloo (ang.). W: The Sydney Morning Herald [on-line]. smh.com.au, 2003-05-24. [dostęp 2014-08-21].
  209. БТ покажет нам „Евровидение-2003" (ros.). W: Komsomolskaja Prawda [on-line]. kp.ru, 2003-05-24. [dostęp 2014-08-21].
  210. Congratulations: 50 jaar Songfestival!. vrtfansite.be. [dostęp 2014-08-21].
  211. a b Christian Masson: 2003 – Riga. Songcontest.free.fr. [dostęp 2014-08-21].
  212. • Pogledaj temu – Eurosong komentatori. forum.hrt.hr. [dostęp 2014-08-21].
  213. Forside (duń.). esconnet.dk. [dostęp 2014-08-21].
  214. Gavin Murray: http://archive.is/xuRcm Also, escestonia.com closes Estonia: Sahlene to be ETV's spokeperson] (ang.). escfans.com, 2008-05-09. [dostęp 2014-08-21].
  215. Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila. Viisukuppila.fi. [dostęp 2014-08-21].
  216. Η Δάφνη Μπόκοτα και η EUROVISION (1987-2004). Retromaniax.gr. [dostęp 2014-08-21].
  217. FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema – Uribarri comentarista Eurovision 2010. W: es [on-line]. eurosongcontest.phpbb3.es. [dostęp 2014-08-21].
  218. www.eurovisionartists.nl: Welkom op de site van Eurovision Artists. eurovisionartists.nl. [dostęp 2014-08-21].
  219. RTE so lonely after loss of Gerry – Marty (ang.). 2010-05-20. [dostęp 2014-08-21].
  220. Fréttablaðið (isl.). timarit.is, 2003-05-24. [dostęp 2014-08-21].
  221. Dr. Peter Urban kommentiert – Düsseldorf 2011. Duesseldorf2011.de. [dostęp 2014-08-21].
  222. Thomas Mohr: Mit Dschinghis Khan im Garten. Eurovision.de, 2011-05-14. [dostęp 2012-10-28].
  223. Alt du trenger å vite om MGP – Melodi Grand Prix – Melodi Grand Prix – NRK (norw.). nrk.no, 2003-05-27. [dostęp 2014-08-21].
  224. Turcja, nie Polska zwycięzcą Eurowizji 2003 – Onet Muzyka (pol.). muzyka.onet.pl, 2003-05-25. [dostęp 2014-08-21].
  225. Swedes stay at home with Eurovision fever (ang.). The Local, 2009-05-16. [dostęp 2014-08-21].
  226. Ken Bruce: Gin for lunch, whiskey for tea: Radio 2's Ken Bruce reveals his midlife crisis and the days when one drink was not enough (ang.). W: Daily Mail [on-line].
  227. Emanuele Lombardini, Alessandro Pigliavento: Guida all'EUROVISION SONG CONTEST 2012 (wł.). eurovisionitalia.com, 2012. [dostęp 2014-08-21].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konkurs Piosenki Eurowizji 2003" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy