Konkurs Piosenki Eurowizji 2010


Konkurs Piosenki Eurowizji 2010 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

55. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 25, 27 i 29 maja 2010 roku w Telenor Arena w Bærum w Oslo[1] przez norweskiego nadawcę publicznego Norsk Rikskringkasting dzięki zwycięstwu Alexandra Rybaka, reprezentanta kraju podczas konkursu w 2009 roku.

Koncert finałowy konkursu poprowadzili Erik Solbakken, Haddy Jatou N’jie i Nadia Hasnaoui. Konkurs wygrała Lena Meyer-Landrut, reprezentantka Niemiec z utworem „Satellite” autorstwa Julie Frost i Johna Gordona, za który zdobyła łącznie 246 punktów[2][3].

Spis treści

Lokalizacja | edytuj kod

Oslo Lokalizacja Oslo w Norwegii

Dzięki wygraniu poprzedniego konkursu przez reprezentanta Norwegii, Alexandra Rybaka, prawo do organizacji konkursu w 2010 otrzymał norweski nadawca publiczny Norsk Rikskringkasting (NRK).

18 maja 2009 roku na spotkaniu norweskiego ministra kultury Tronda Giske’a oraz szefa krajowego nadawcy NRK Hansa-Torea Bjerkaasa oszacowano, że wybudowanie areny będącej miejscem organizacji 55. Konkursu Piosenki Eurowizji należy przeznaczyć 150 milionów koron norweskich[4]. Ostatecznie koszt ten wzrósł do 211 milionów koron[5].

27 maja w Oslo odbyła się konferencja prasowa, podczas której ogłoszono, że impreza odbędzie się na terenie stolicy Norwegii. O możliwość przygotowania konkursu ubiegali się wówczas właściciele czterech stołecznych obiektów sportowych: Oslo Spektrum, Valhall, Hamar Vikingskipet oraz Telenor Arena. 3 lipca podjęto decyzję o wykorzystaniu na ten cel nowo postawionego Telenor Arena w Bærum w zachodniej części aglomeracji Oslo[6].

Przebieg konkursu | edytuj kod

Telenor Arena – miejsce organizacji 55. Konkursu Piosenki Eurowizji

W sierpniu 2009 roku rozważano przywrócenie orkiestry na konkurs, ale nie doszło ostatecznie do realizacji pomysłu[7].

Prowadzący | edytuj kod

10 marca nadawca NRK opublikował nazwiska prowadzących 55. Konkurs Piosenki Eurowizji, którymi została piosenkarka Haddy N’jie oraz prezenterzy telewizyjni: Nadia Hasnaoui i Erik Solbakken[8][9]. Solbakken i N’jie otwierali wszystkie trzy koncerty konursowe oraz prowadzili rozmowy z uczestnikami w tzw. „green roomie”, zaś Hasnaoui tłumaczyła zasady głosowania oraz prowadziła etap głosowania w finale[10].

Projekt grafiki i pocztówek | edytuj kod

W przeciwieństwie do pocztówek z 2008 i 2009 roku, wizytówki w 2010 roku bazowały na prostocie, a wyświetlano je ponad głowami tłumu za pomocą specjalnej techniki, co było innowacją w konkursie. Rozpoczynały się widokiem grupy małych złotych kul, które tworzyły kształt danego kraju. Następnie, stworzyły ekran, na którym można było zobaczyć nagrany film przez grupę ludzi z każdego kraju, która prosiła o wsparcie i doping. Po tym, pokazano kilka sekund zza kulis, gdzie artysta z tego kraju przygotowywał się do występu, a następnie kulki znów stworzyły flagę danego kraju. W niektórych granicach krajów były małe różnice: kształty państw, takich jak Serbii, Izraela, Armenii i Azerbejdżanu, nie były całkowicie widoczne ze względu na terytorialne lub graniczne spory na tych terenach.

Zmiana systemu głosowania | edytuj kod

W sierpniu 2009 roku Europejska Unia Nadawców (EBU) ogłosiła, że zmienione zostaną zasady głosowania w półfinałach, aby zachować równowagę między ocenami jurorów a telewidzów. 11 października 2009 roku EBU zaprezentowała nowy system przyznawania punktów, które od tej pory zliczano w stosunku głosów 50:50, co umożliwiała decydowanie o wyniku zarówno telewidzom, jak i profesjonalnym komisjom jurorskim[11]. Każdy uczestniczący kraj być zobowiązany do powołania kilkuosobowej komisji sędziowskiej, w której składzie musieli wejść ludzie z branży muzycznej. Dziesięć państw, które po zsumowaniu głosów otrzymały największą ilość punktów, awansowały do ścisłego finału[12]. Kolejną nowość ogłoszono 26 października - głosowanie audio-tele umożliwione zostało widzom w momencie rozpoczęcia pierwszego występu, linie zamknięto 15 minut po zejściu ze sceny ostatniego uczestnika[13].

Losowanie półfinałów | edytuj kod

Wszystkie kraje uczestniczące, poza państwami tzw. „wielkiej czwórki” (tj. Francją, Hiszpanią, Niemcami i Wielką Brytanią) oraz gospodarzem (Norwegią), podzielono na pięć koszyków, biorąc przy tym pod uwagę, jak mieszkańcy tych państw głosowali w poprzednich konkursach. Losowanie przydzielające poszczególne kraje do półfinałów odbyło się 7 lutego. Część państw została przydzielona do pierwszego półfinału, a druga – do drugiego[14][15]. 23 marca nastąpiło losowanie kolejności występów półfinałowych i w finale. Zdecydowano również, w których rundach będą mogli głosować kraje automatycznie zakwalifikowane do finału[16].

Kraje uczestniczące | edytuj kod

W konkursie wzięło udział 39 państw[17], w tym powracająca po roku przerwy Gruzja[18]. Andora[19], Czechy[20], Węgry[21] i Czarnogóra wycofały się[22]. Litwa początkowo zrezygnowała z udziału, ostatecznie jednak dołączyła do stawki konkursowej[17]. Światowy kryzys finansowy wpłynął na to, że kilka krajów zdecydowało się nie uczestniczyć w konkursie z powodu cięć budżetowych, a nadawca-organizator NRK sprzedał swoje prawa do transmisji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej FIFA 2010 konkurencyjnej stacji w celu sfinansowania imprezy[23].

Europejska Unia Nadawców (EBU) ogłosiła plany zachęcenia do powrotu Austrię, Włochy i Monako. We wrześniu 2009 roku Bjorn Erichsen (dyrektor organizacji) poinformował o prawdopodobnym powrocie Austrii oraz o tym, że „ma powody, by wierzyć w powrót Luksemburgu i Monako”[24][25]. Miesiąc później główny nadzorca-organizator konkursu w 2010 roku Jon Ola Sand powiedział, że „Monako i Luksemburg wykazały, że chcą uczestniczyć w przyszłorocznym konkursie w Norwegii”[26]. Jednakże, reprezentanci nadawców Austrii, Monako i Luksemburga zaprzeczyli, jakoby mieliby wziąć udział w tegorocznym konkursie. Wolfgang Lorenz, dyrektor programowy austriackiego nadawcy Österreichischer Rundfunk (ORF), poinformował, że Austria nie pojawi się w stawce konkursowej tłumacząc, że impreza „została zrujnowana przez regulamin”. Télé Monte Carlo (TMC) również oświadczyło, że nie powróci na scenę eurowizyjną, głównie ze względu na brak pieniędzy[27]. RTL Group ogłosił, że były poważne dyskusje dotyczące powrotu Luksemburga do konkursu po raz pierwszy od 1993 roku, ale później potwierdził, że kraj nie wystąpi podczas imprezy.

Czechy zrezygnowały z udziału z powodu słabych wyników oraz braku zainteresowania telewidzów. Litewski nadawca Lietuvos Nacionalinis Radijas ir Televizija (LRT) początkowo zrezygnował z udziału w konkursie z powodu braku niezbędnych funduszy 300 tys. litów (ok. 370 tysięcy ) za udział. Kraje przedsiębiorstwo TEO LT opłaciło część kwoty, co pozwoliło Litwie na udział w imprezie, co później potwierdziła Europejska Unia Nadawców (EBU).

Wyniki | edytuj kod

Pierwszy półfinał | edytuj kod

  • Pierwszy półfinał odbył się 25 maja 2010.
  • Pierwszych dziesięć krajów z półfinału zakwalifikowało się do finału. Dzika karta została usunięta.
  • Głosowały również kraje znajdujące się w finale: Francja, Hiszpania i Niemcy.

Tabela punktacyjna pierwszego półfinału | edytuj kod

Pełne wyniki jurorów i widzów zostały ogłoszone przez EBU w czerwcu 2010 roku.

Drugi półfinał | edytuj kod

  • Drugi półfinał odbył się 27 maja 2010.
  • Pierwszych dziesięć krajów z półfinału zakwalifikowało się do finału.
  • Głosowały również kraje znajdujące się w finale: Norwegia i Wielka Brytania.

Tabela punktacyjna drugiego półfinału | edytuj kod

Pełne wyniki jurorów i widzów zostały ogłoszone przez EBU w czerwcu 2010 roku.

Finał | edytuj kod

  • Finał odbył się w sobotę, 29 maja 2010[28].
  • W finale wystąpili reprezentanci 25 krajów, w tym 20 państw uczestniczących w półfinałach, kraje tzw. „Wielkiej Czwórki” (Francja, Hiszpania, Niemcy, Wielka Brytania) i kraj-gospodarz (Norwegia)[28].

Tabela punktacyjna finału | edytuj kod

Pełne wyniki jurorów i widzów zostały ogłoszone przez EBU w czerwcu 2010 roku.

Pozostałe nagrody | edytuj kod

Nagrody im. Marcela Bezençona | edytuj kod

Harel Ska’at – zdobywca wszystkich trzech Nagród im. Marcela Bezençona za utwór „Milim

W 2010 roku po raz kolejny postanowiono przyznać tzw. Nagrody im. Marcela Bezençona, czyli wyróżnienia przyznawane od 2002 roku dla najlepszych piosenek biorących udział w koncercie finałowym, sygnowane nazwiskiem twórcy konkursu – Marcela Bezençona. Pomysłodawcami statuetek zostali: szef szwedzkiej delegacji konkursowej Christer Björkman oraz członek zespołu Herreys – Richard Herrey[31].

W 2010 roku wszystkie trzy statuetki (tj. Nagrodę Dziennikarzy, Nagrodę Artystyczną i Nagrodę Fanów) otrzymał reprezentant Izraela Harel Ska’at za utwór „Milim[32].

Faworyt OGAE | edytuj kod

Stowarzyszenie Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji (OGAE) to pozarządowa, pozapolityczna organizacja non profit[33][34] zrzeszająca 37 krajowych fanklubów Konkursu Piosenki Eurowizji, założona przez Jari-Pekka Koikkalainena w 1984 roku w fińskim Savonlinna[35]. Pozostałe państwa na świecie są zjednoczone w oddział OGAE Reszta Świata, które powstało w 2004 roku[33].

Od 2007 roku corocznie, przed każdym Konkursem Piosenki Eurowizji, większość oddziałów przeprowadza głosowanie, w którym głosuje na wszystkie piosenki zgłoszone do danego konkursu (z wyłączeniem propozycji krajowej), przy użyciu tzw. systemu eurowizyjnego (tj. 1-8, 10 i 12 punktów dla 10 ulubionych utworów)[33].

Christina Chanée i Thomas N’evergreen, faworyci OGAE do wygrania konkursu w 2010 roku

W 2010 roku pięcioma głównymi faworytami klubów do zwycięstwa byli:

Nagroda im. Barbary Dex | edytuj kod

W 2010 roku po raz kolejny przyznana została Nagroda im. Barbary Dex, nieoficjalny tytuł przyznawany corocznie przez fanów konkursu za pośrednictwem holenderskiej strony House of Eurovision (eurovisionhouse.nl) najgorzej ubranemu artyście w Konkursie Piosenki Eurowizji w danym roku[36][37][38] Największą liczbę 138 głosów otrzymał reprezentant Serbii Milan Stanković z Serbii, który ubrany był w niebieską marynarkę w stylu cyrkowym z mnóstwem brokatu na prawym ramieniu, założoną na prezentację finałową[39]. 28 punktów mniej zdobyli mołdawscy reprezentanci SunStroke Project i Olia Tira, na trzecim miejscu uplasował się Piotr Nalicz z Rosji z dorobkiem 109 punktów[40].

Przypisy | edytuj kod

  1. Hans Erik Weiby: Grand Prix til Oslo-området (norw.). W: NRK [on-line]. nrk.no, 2009-05-27. [dostęp 2013-07-26].
  2. Lena gewinnt den Eurovision Song Contest (niem.). welt.de, 2010-05-30. [dostęp 2014-12-22].
  3. Deutsche Sensation in Oslo: Lena Meyer-Landrut gewinnt Grand Prix (niem.). spiegel.de, 2010-05-30. [dostęp 2014-12-22].
  4. Marie L. Kleve: Norsk MGP-finale vil koste 150 millioner kroner (norw.). W: Dagbladet [on-line]. kjendis.no, 2009-05-18. [dostęp 2013-07-26].
  5. Hans Erik Weiby: MGP-fest til 211 millioner (norw.). W: NRK [on-line]. nrk.no, 2009-09-23. [dostęp 2013-07-26].
  6. Sietse Bakker: Breaking news: Fornebu Arena to host Oslo 2010 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-07-03. [dostęp 2013-07-26].
  7. Barry Viniker: Fans campaign for return for Eurovision orchestra (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2009-08-03. [dostęp 2013-07-26].
  8. Sietse Bakker: Nadia, Haddy and Erik to host 2010 Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-03-10. [dostęp 2013-07-26].
  9. Barry Viniker: Eurovision 2010 hosts announced (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2010-03-10. [dostęp 2013-07-26].
  10. Marco Brey: Get to know the hosts and their outfits (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-05-24. [dostęp 2013-07-26].
  11. Barry Viniker: EBU confirms 50/50 vote for Eurovision Song Contest (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2008-12-08. [dostęp 2013-07-26].
  12. Sietse Bakker: Juries also get 50% stake in Semi-Final result (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-10-11. [dostęp 2013-07-26].
  13. Sietse Bakker: Oslo 2010: Televoting during entire shows (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-10-26. [dostęp 2013-07-26].
  14. Sietse Bakker: Today: Watch the Semi-Final Allocation Draw! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-02-04. [dostęp 2013-07-26].
  15. Eurovision 2010: Semi final allocation draw on Sunday (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2010-02-04. [dostęp 2013-07-26].
  16. Jarmo Siim: Oslo 2010: Results of the Running Order Draw (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2010-03-23. [dostęp 2013-07-18].
  17. a b Sietse Bakker: Exclusive: 39 countries to be represented in Oslo (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2009-12-31. [dostęp 2013-07-26].
  18. Victor Hondal: Georgia returns to Eurovision in 2010 (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2009-07-18. [dostęp 2013-07-26].
  19. Victor Hondal: Definitely, no Andorra in Oslo (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2009-12-19. [dostęp 2013-07-26].
  20. Victor Hondal: Czech Republic withdraws from Eurovision (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2009-07-22. [dostęp 2013-07-26].
  21. Dariusz Sułek: Węgry zrezygnowały. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2009-10-22. [dostęp 2013-06-29].
  22. Dariusz Sułek: Montenegro withdraws from Eurovision 2010. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2009-11-17. [dostęp 2013-06-29].
  23. Wojciech Moskwa: Eurovision song contest feels the pinch (ang.). W: Reuters [on-line]. in.reuters.com, 2010-05-27. [dostęp 2013-07-26].
  24. Bjorn o Włoszech na ESC | ESCKaz]
  25. | Erichsen mówi o tęsknocie za Włochami na ESC | ESCKaz
  26. Powroty do ESC w Norwegii? | NRK
  27. Monaco won't participate | OikoTimes
  28. a b Marco Brey: TONIGHT: The Grand Final! (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2010-05-29. [dostęp 2013-07-18].
  29. Hiszpania powtórzyła występ po Danii po tym, jak w trakcie występu Daniela Digesa na scenę wtargnął Jimmy Jump.
  30. Azərbaycana səs verən ölkələr (Siyahı) (azer.). itv.az, 2010-05-30. [dostęp 2013-08-15].
  31. Marcel Bezençon Award - an introduction (ang.). W: Pop Light [on-line]. poplight.zitiz.se. [dostęp 2013-06-22].
  32. Gustav Dahlander: Israeli grand slam in the Marcel Bezençon Awards (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-05-10. [dostęp 2013-11-15].
  33. a b c Status OGAE Polska. [dostęp 2013-02-13].
  34. ogae.net – Eurovision Fanclub Network (ang.). W: OGAE [on-line]. ogae.net. [dostęp 2013-06-22].
  35. Mikä ihmeen OGAE? (fiń.). W: OGAE Finlandia [on-line]. euroviisuklubi.fi. [dostęp 2013-06-22].
  36. The Barbara Dex Award (ang.). W: Euro Dummies [on-line]. eurodummies.wordpress.com. [dostęp 2013-05-26].
  37. Barbara Dex Award (ang.). W: Eurovision House [on-line]. eurovisionhouse.nl. [dostęp 2013-05-25].
  38. Media Handbook for Eurovision Song Contest 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. http://www.eurovision.tv.+[dostęp 2013-05-26].
  39. Denis McEvoy: Milan Stanković wins the 2010 Barbara Dex award (ang.). W: Eurovisionary [on-line]. eurovisionary.com, 2010-06-07. [dostęp 2013-05-26].
  40. Victor Hondal: Serbia: Milan Stankovic wins Barbara Dex award (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2010-06-07. [dostęp 2013-05-26].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konkurs Piosenki Eurowizji 2010" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy