Konrad II oleśnicki


Konrad II oleśnicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konrad II[1] (ur. między 25 marca 1338 a 1340, zm. 10 czerwca 1403 w Trzebnicy) – książę oleśnicki w latach 13661403 z dynastii Piastów.

Jedyny syn Konrada I, księcia oleśnickiego, i jego drugiej żony Eufemii, córki księcia bytomskiego Władysława. Po śmierci ojca w 1366 objął władzę w księstwach: oleśnickim i kozielskim, a także w północnej części księstwa bytomskiego.

Przed 23 lutego 1354 poślubił Agnieszkę, córkę Kazimierza I, księcia cieszyńskiego, z którą miał jednego syna, Konrada III Starego.

Przypisy | edytuj kod

  1. W źródłach Konrad występował z przydomkiem „der Groe Hirre”. J. Mycielski, Grobowe pomniki Piastów na Śląsku Pruskim, odb. z Rocznika PTPN, t. 25, Poznań 1898, s. 18, twierdził, że opisywał on wzrost księcia („der grosse Herr” – „wysoki pan”), natomiast według J. Franzkowski, Geschichte der freien Standesherrschaft der Stadt und des Landrätlichen Kreises Gross Wartenberg, Syców 1912, s. 29, określał on jego kolor włosów („der graue Herr” lub „der Grauhaarige” – „siwy pan” lub „siwowłosy”). Zob. K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, wyd. II, cz. I, Kraków 2007, s. 434, przyp. 4.

Bibliografia | edytuj kod

Władcy Śląska (książęta opawscy) Władcy Śląska (książęta głogowsko-żagańscy) Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Konrad II oleśnicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy