Konrad Okolski


Konrad Okolski (powstaniec) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Konrad Okolski) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Na Powązkach Wojskowych Tablica pamiątkowa przy ul. Spokojnej 13

Konrad Okolski ps. „Kuba” (ur. 11 maja 1923 w Skierniewicach[1], zm. 11 sierpnia 1944 w Warszawie) – podharcmistrz, porucznik, członek Szarych Szeregów, powstaniec warszawski.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Konrad Okolski urodził się 11 maja 1923 roku w Skierniewicach, w rodzinie Konrada, doktora i żołnierza Legionów Polskich, dyrektora Szpitala Dzieciątka Jezus. Jego siostrą była doktor Halina Okolska[2], a narzeczoną Irena Kołodziejska, sanitariuszka III plutonu „Felek”[3].

Harcerz przedwojennej 80. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej (od czerwca 1943 drużynowy), prowadzonej przez Tadeusza Lubańskiego. Członek Szarych Szeregów, należał do Hufca Centrum Warszawskich Grup Szturmowych.
Ukończył turnus Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agricola”.

Uczestnik akcji:

W powstaniu warszawskim dowódca III plutonu „Felek” 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”. 11 sierpnia 1944 prowadził swój pluton wycofujący się po długotrwałej obronie budynku szkoły powszechnej przy ul. Spokojnej 13, w kierunku gmachu szkół powszechnych na rogu ul. św. Kingi i ul. Okopowej 55a na Woli. Przy sprawdzaniu przejścia przez ul. Kolską, na wysokości wytwórni asfaltu i smoły braci F. i J. Cyganów, otrzymał śmiertelny postrzał w głowę.

Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek baonu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie wraz z łączniczką Anną Zakrzewską (ps. „Hanka Biała”), sierż. Mieczysławem Olkowskim (ps. „Miś”) i sierż. pchor. Januszem Grzymałowskim (ps. „Wrzecień”).

Był odznaczony Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) i w dniu śmierci – Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari[4].

31 lipca 2013 roku w Muzeum Powstania Warszawskiego w Warszawie, w przeddzień 69. rocznicy Powstania, Prezydent RP Bronisław Komorowski przekazał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari rodzinie Konrada Okolskiego[5].

Upamiętnienie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Powstańcze biogramy - Konrad Okolski. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2011-07-23].
  2. Na podstawie amnestii. Wspomnienia Stanisława Sieradzkiego ps. "Świst". Blogmedia24.pl. [dostęp 2011-07-23].
  3. Barbara Wachowicz: To "Zośki" wiara! Część 2. Gawęda o Harcerskim Batalionie AK "Zośka". Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2005, s. 204, 205. ISBN 83-7399-030-5.
  4. Ryszard Celejewski: Oddziały Powstania Warszawskiego. Warszawa: Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1988, s. 46.
  5. Odznaczenia w 69. rocznicę Powstania Warszawskiego. prezydent.pl, 31 lipca 2013. [dostęp 31 lipca 2013].
  6. Historia. Zarys historii Społecznego Komitetu Opieki nad Grobami Poległych Żołnierzy Batalionu "Zośka". batalionzoska.pl. [dostęp 2014-04-06].

Bibliografia | edytuj kod

  • Anna Borkiewicz-Celińska: Batalion "Zośka". Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1990. ISBN 83-06-01851-6.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konrad Okolski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy