Konrad Siudowski


Konrad Siudowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konrad Siudowski (ur. 13 maja 1884 w Świerczynach, zm. 23 września 1958 w Toruniu) – polski ziemianin, działacz społeczny, polityk, senator w II RP, członek Rady Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej w 1933 roku[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wykształcenie | edytuj kod

Uczył się w gimnazjach w Pelplinie, Chełmnie i Brodnicy, gdzie zdał maturę w 1906 roku. Po odbyciu jednorocznej służby w wojsku niemieckim (1 października 1906 roku – 1 października 1907 roku) studiował przyrodę, ekonomię, filozofię i rolnictwo na Uniwersytecie w Halle, gdzie w 1911 roku obronił doktorat. Po studiach i praktykach rolniczych wrócił do ponad dwustuhektarowego majątku rodzinnego Przydatki, wykupionego od Niemców przez jego ojca pod koniec XIX wieku[2].

Działalność niepodległościowa | edytuj kod

Podczas I wojny światowej, od 2 sierpnia 1914 roku służył jako oficer kawalerii w niemieckiej armii, na froncie zachodnim. Od 1 kwietnia 1917 roku do końca wojny służył w Polskiej Sile Zbrojnej, w której był oficerem-instruktorem.

Po wybuchu rewolucji listopadowej (1918) w Niemczech powrócił na Pomorze, gdzie prowadził werbunek i uzbrojenie ochotników do Armii Wielkopolskiej.

27 czerwca 1919 roku zgłosił się do Wojska Polskiego, w którym do 15 czerwca 1920 roku służył jako dowódca taborów w Dywizji Pomorskiej. Następnie, do listopada 1920 roku, służył w randze podpułkownika (ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku) w Dowództwie Okręgu Generalnego Pomorze biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

Od 1920 roku pozostawał w rezerwie jako podpułkownik w 8 Dywizjonie Taborów stacjonującym w Toruniu[2].

Okres międzywojenny | edytuj kod

Powróciwszy do rodzinnego majątku, rozwinął gospodarstwo w Przydatkach, które prowadził do wybuchu II wojny światowej. Jednocześnie działał m.in. w:

  • organizował Związek Powstańców i Wojaków w okręgach Brodnica, Lubawa i Działdowo, był również jego prezesem,
  • utworzył stowarzyszenie rolnicze „Producenci Rolni” w Brodnicy i przez 4 lata był jego prezesem,
  • był członkiem Sejmiku Wojewódzkiego Pomorskiego,
  • należał do Pomorskiej Izby Rolniczej (był jej członkiem zarządu i wiceprezesem),
  • jako prezes stał na czele Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny,
  • był przewodniczącym Pomorskiego Wydziału Wojewódzkiego,
  • był przewodniczącym Komisji Samorządowej Wojewódzkiej Rady BBWR,
  • pracował w zarządach wielu instytucji finansowych i gospodarczych,
  • był w zarządzie Związku Rewizyjnego Samorządu Terytorialnego RP w Warszawie,
  • został wybrany na III wiceprezesa Komitetu Wykonawczego Zjazdu Byłych Działaczy Niepodległościowych 24 lutego 1935 roku[2].

We wrześniu 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) z województwa pomorskiego. W Senacie pracował w komisjach: administracyjno-samorządowej (był jej sekretarzem) i prawniczej[3].

II wojna światowa i po wojnie | edytuj kod

W kwietniu 1940 roku został aresztowany przez Niemców. Był więziony w obozach koncentracyjnych w Oranienburg-Sachsenhausen i Mauthausen-Gusen.

Po wojnie zamieszkał w Toruniu, gdzie był założycielem i później dyrektorem Centrali Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa. Był rzeczoznawcą sądowym i współorganizatorem Pomorskiej Izby Rolniczej w Gdańsku.

Po śmierci w 1958 roku w Toruniu został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Brodnicy[4].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Konrad Siudowski był synem Waleriana i Marii z Szalińskich. W 1920 roku ożenił się z Heleną Peto (1894–1983), z którą miał 4 dzieci: Bogdana (1921–1992), żołnierza AK, dziennikarza i działacza społecznego, Aleksandrę (ur. w 1922 roku), późniejszą Nazarewską, Zbigniewa (ur. w 1925 roku) i Teresą (ur. w 1929 roku), późniejszą Muzyk[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Leszek Śliwiński, Ogólnopolska reprezentacja powiatowych związków komunalnych w II Rzeczypospolitej, Częstochowa 2013, s. 254.
  2. a b c d e Kazimierz Przybyszewski: Siudowski Konrad. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 37: Zeszyt 155: Silberschein Adolf – Skaradkiewicz Patrycy. Warszawa – Kraków: Polska Akademia Nauk – Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla, 1997, s. 597–198. ISBN 83-86301-43-0.
  3. Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 399.
  4. Biblioteka Sejmowa – Parlamentarzyści RP: Konrad Siudowski. [dostęp 2012-05-27].
  5. M.P. z 1930 r. nr 260, poz. 353 „za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej”.
  6. M.P. z 1938 r. nr 177, poz. 323 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Na podstawie artykułu: "Konrad Siudowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy