Konstancja Bednarzewska


Konstancja Bednarzewska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstancja Bednarzewska z Raykowskich (ur. 10 kwietnia 1866 w Warszawie, zm. 11 stycznia 1940 w Krakowie) − polska aktorka teatralna i filmowa.

Była córką Piotra Raykowskiego i Magdaleny z Pawłow­skich. Debiutowała rolą Heleny w przedstawieniu Pan Jowialski w zespole K. Kamińskiego w Petersburgu 27 września 1892 roku. Jeszcze przed debiutem poślubiła Seweryna Bednarzewskiego, lecz małżeństwo bardzo szybko się rozpadło. W sezonach 1893/1894 pracowała w Teatrze Miejskim w Krakowie. Następnie przeniosła się do Lwowa, gdzie pozostała do roku 1906. Grała również na deskach Warszawskich Teatrów Rządowych (1906−1908), w poznańskich teatrach (1910−1911) oraz znów we Lwowie (1911−1913). W 1913 roku przeniosła się na stałe do Krakowa i odtąd, aż do opuszczenia sceny w 1930 roku grała w Teatrze im. Juliusza Słowackiego. Największe artystyczne sukcesy odnosiła grając m.in.: Dianę w Fantazym, Laurę w Kordianie, Salomeę w Śnie srebrnym Salomei, Elżbietę w Don Carlosie, Ofelię w Hamlecie. Zasłużona członkini ZASPu. Została pochowana na krakowskim Cmentarzu Rakowickim (kwatera IX-płn-25)[1].

Spis treści

Filmografia | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych, zck-krakow.pl [dostęp 2020-05-31] .
  2. M.P. z 1935 r. nr 257, poz. 306 „za zasługi dla polskiej sceny”.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Konstancja Bednarzewska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy