Konstantin Rakutin


Konstantin Rakutin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstantin Iwanowicz Rakutin (ros. Константи́н Ива́нович Раку́тин, ur. 21 maja 1902 we wsi Nowinki w guberni włodzimierskiej, zm. 7 października 1941 k. wsi Siemlowo w obwodzie smoleńskim) - radziecki dowódca wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1990).

Rosjanin, 1917 skończył szkołę realną w Niżnym Nowogrodzie, pracował w miejscowym komitecie wykonawczym, od lipca 1919 żołnierz Armii Czerwonej. W grudniu 1919 skończył kursy piechoty czerwonych dowódców w Tambowie, brał udział w wojnie domowej w Rosji, pomocnik komisarza szkoły wojskowej 9 Pułku Nadwołżańskiego, pomocnik dowódcy kompanii 473 Pułku Piechoty 53 Dywizji Piechoty Frontu Zachodniego, 1920 uczestniczył w wojnie z Polską, w sierpniu 1920 jako żołnierz 4 Armii został internowany w Prusach Wschodnich, 1921 wrócił do Rosyjskiej FSRR. Od 1921 jako dowódca kompanii walczył na Dalekim Wschodzie z białymi i z Japończykami (Marsz Chabarowski), w lutym 1922 wyróżnił się podczas ataku na wieś Wołoczajewki, w którym został ranny. Od 1922 służył w wojskach OGPU na Dalekim Wschodzie, politruk eskadronu kawalerii, od 1925 naczelnik komendantury pogranicznej w Nikołajewsku nad Amurem, od 1926 naczelnik specjalnej Ochotniczej Komendantury Pogranicznej, 1927 wyróżnił się podczas tłumienia zbrojnego powstania antykomunistycznego Winokurowa w Jakucji, 1931 ukończył Wyższą Pograniczną Szkołę OGPU. Od 1931 pomocnik szefa wydziału szkoły ochrony pogranicznej i wewnętrznej OGPU, od listopada 1936 szef wydziału szkoleniowego 2 Szkoły Ochrony Pogranicznej i Wewnętrznej NKWD w Charkowie, od 1936 wieczorowo ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego w Moskwie, od 1937 szef 13 berezyńskiego oddziału pogranicznego na Białorusi, od 1939 szef sztabu Leningradzkiego Okręgu Pogranicznego, od września 1939 szef sztabu Zarządu Wojsk Pogranicznych NKWD Okręgu Leningradzkiego, 1939-1940 jako pomocnik dowódcy wojsk 15 Armii Ochrony Tyłów brał udział w wojnie z Finlandią. Od 29 lutego 1940 kombryg, a od 4 czerwca 1940 generał major. Od lipca 1940 szef Nadbałtyckiego Okręgu Pogranicznego, od czerwca 1941 uczestnik wojny z Niemcami, 26 czerwca wyznaczony na szefa ochrony tyłów Frontu Północno-Zachodniego, a 30 czerwca 1941 na dowódcę 31 Armii. Od 15 lipca 1941 dowódca 24 Armii, dowodził kontrofensywą Armii Czerwonej i operacją jelnińską, w której przerwano obronę Wehrmachtu, rozbito niemieckie zgrupowanie i odbito Jelnię z rąk niemieckich. Gen.-mjr Rakutin zginął w walce w obwodzie smoleńskim. Pośmiertnie w 1990 otrzymał tytuł Bohatera ZSRR.

Odznaczenia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konstantin Rakutin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy