Konstantin Wołkow


Konstantin Wołkow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstantin Jurjewicz Wołkow (ros. Константин Юрьевич Волков; ur. 18 lutego 1960 w Irkucku) – radziecki lekkoatleta, skoczek o tyczce, wicemistrz olimpijski i wicemistrz świata.

W 1979 został halowym wicemistrzem Europy, a rok później – halowym mistrzem Europy, wynikiem 560 cm ustanawiając rekord mistrzostw. W finale rozgrywanych w tym samym roku igrzysk olimpijskich w Moskwie po pasjonującym pojedynku z Władysławem Kozakiewiczem zajął drugie miejsce (ex aequo z Tadeuszem Ślusarskim). W 1982 ponownie zajął drugie miejsce w Halowych Mistrzostwach Europy, a w 1983 - również drugie miejsce w mistrzostwach świata na otwartym stadionie. W 1984 nie mógł pojechać na igrzyska olimpijskie w Los Angeles z powodu bojkotu przez Związek Radziecki, ale zwyciężył w zawodach Przyjaźń-84 rozgrywanych w Moskwie.

Był również dwukrotnym mistrzem uniwersjady: w Bukareszcie w 1981 i w Edmonton w 1983. Tylko raz, w 1979, zdobył mistrzostwo Związku Radzieckiego, a w 1980 był halowym mistrzem ZSRR. Wielokrotny rekordzista kraju[1].

Jego rekord życiowy to 585 cm (1984).

Przypisy | edytuj kod

  1. Janusz Waśko, John Brant, György Csiki, Andrzej Socha: National Records Evolution 1912 – 2012. Zamość: 2013, s. 109. ISBN 978-83-62033-30-0.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konstantin Wołkow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy