Konstanty Manowarda


Konstanty Manowarda w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstanty Manowarda de Jana[1] (ur. 12 czerwca 1888, zm. 1950 w Middlesex) – major artylerii Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 12 czerwca 1888. Służył w c. i k. armii. W styczniu 1909 jako rezerwowy podoficer został mianowany rezerwowym kadetem w Pułku Armat Polowych Nr 32[2]. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów artylerii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Polowej Nr 130[3].

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości dekretem Naczelnego Wodza Wojsk Polskich z 18 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego jako oficer byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1917 oraz otrzymał przydział do Dowództwa Artylerii WP z dnia 1 listopada 1918[4][5]. Został awansowany do stopnia do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[6][7][8]. W latach 20. był przydzielony do 21 pułku artylerii polowej w Krakowie, w którym w 1923 był komendantem kadry baterii zapasowej[9]. 15 sierpnia 1924 został przesunięty na stanowisko dowódcy I dywizjonu[10][11]. W 1928, pozostając z przydziałem do macierzystego pułku, służył w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu[12]. W 1934 jako major artylerii przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr X jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl[13].

Zmarł w 1950 w Middlesex[14].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W Rocznikach Oficerskich 1923, 1924, 1928 oraz w Roczniku Oficerskim Rezerw 1934 imię wskazano jako Konstantyn.
  2. Awans styczniowy w c. i k. armii. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 11 z 16 stycznia 1909. 
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1040, 1226.
  4. I. Dział personalny. Dekrety Naczelnego Wodza Wojsk Polskich. 1174 i 1190. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 899, 907, Nr 37 z 3 kwietnia 1919. 
  5. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: 1922, s. 71.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 815.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 738.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 451.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 755.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 80 z 20 sierpnia 1924 roku, s. 458.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 676.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 431.
  13. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 342, 1044.
  14. Konstanty Manowarda (ang.). ancestry.co.uk. [dostęp 2017-03-07].
  15. a b c Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1226.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konstanty Manowarda" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy