Konstruktywne wotum nieufności


Konstruktywne wotum nieufności w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstruktywne wotum nieufności – rodzaj wotum nieufności, zabezpieczający przed pochopnym odwołaniem rządu przez parlament i tym samym zabezpieczający przed destabilizacją systemu politycznego. W tym rozwiązaniu głowa państwa przyjmuje dymisję rządu tylko wtedy, gdy część parlamentu, która wystąpiła o wotum nieufności, jednocześnie zgłosiła i uzyskała poparcie większości parlamentu dla kandydata na nowego premiera[1].

Konstruktywne wotum nieufności jest charakterystycznym elementem ustroju Republiki Federalnej Niemiec[1].

Spis treści

Procedura w Polsce | edytuj kod

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie artykułu 158 Konstytucji, może uchwalić wotum nieufności w stosunku do Rady Ministrów większością ustawowej liczby posłów (co najmniej 231) na wniosek zgłoszony przez co najmniej 46 posłów, wskazując jednocześnie imiennie kandydata na nowego Prezesa Rady Ministrów[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Polskie prawo konstytucyjne. Wiesław Skrzydło (red.), s. 348.
  2. Art. 158 Konstytucji RP (Dz.U. z 1997 r. nr 78, poz. 483)

Bibliografia | edytuj kod

  • Polskie prawo konstytucyjne. Wiesław Skrzydło (red.). Lublin: Oficyna Wydawnicza VERBA, 2010. ISBN 978-83-89468-89-5.
  • Bogusław Banaszak - Prawo Konstytucyjne wydanie 4. zmienione
  • Z. Czeszejko-Sochacki, Prawo..., s. 172.
Na podstawie artykułu: "Konstruktywne wotum nieufności" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy