Konstytucja Maroka


Konstytucja Maroka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstytucja Królestwa Maroka – najważniejszy akt prawny (ustawa zasadnicza) Królestwa Marokańskiego. Obecna konstytucja została uchwalona 29 lipca 2011 roku[1][2], po przeprowadzonym 1 lipca 2011 roku referendum[3][4].

Składa się z preambuły i 14 tytułów, obejmujących 180 artykułów[1].

Spis treści

Tło historyczne | edytuj kod

Pierwsza konstytucja Maroka została przyjęta w 1962 roku, 6 lat po ogłoszeniu, w 1956 roku, przez Maroko niepodległości[5]. Maroko przyjęło dotychczas sześć konstytucji, odpowiednio w 1962, 1970, 1972, 1992, 1996 i obecną – w 2011 roku[5].

Referendum konstytucyjne w 2011 roku | edytuj kod

Referendum w sprawie reform konstytucyjnych odbyło się w Maroku 1 lipca 2011 roku. Zostało ono przeprowadzone w odpowiedzi na liczne protesty, które miały miejsce na początku roku. Protestujący domagali się reform demokratycznych oraz nowej konstytucji[6]. 17 czerwca 2011 roku został wydany projekt konstytucji, sporządzony przez komisję konstytucyjną, której przewodniczył Abdellatif Menouni – doradca króla[7].

Projekt zakładał konkretne zmiany[7]:

  • wymagał od króla mianowania premiera spośród największej partii w parlamencie;
  • przekazywał premierowi szereg praw monarchy, w tym prawa do rozwiązania parlamentu;
  • zezwalał parlamentowi na udzielenie amnestii (wcześniej był to przywilej należący tylko monarchy);
  • czynił język tamazight drugim językiem urzędowym, obok arabskiego.

Wyniki referendum | edytuj kod

Frekwencja wyniosła 73,46% – głosowało 13 451 404 obywateli[8].

Treść obecnej konstytucji | edytuj kod

Konstytucja Królestwa Maroka z 2011 roku składa się z preambuły i 180 artykułów, które znajdują się w obrębie 14 tytułów. W części z nich wydzielono podtytuły[1].

Preambuła | edytuj kod

W preambule podkreśla się, iż Królestwo Maroka jest suwerennym państwem muzułmańskim[9]. Ponadto, podkreślana jest również różnorodność i spajanie elementów arabsko-islamskich, berberyjskich i saharyjsko-hausańskich[9]. Pierwszeństwo ma religia muzułmańska. W preambule mówi się także o tym, że królestwo zobowiązuje się przestrzegać zasad, praw i obowiązków zawartych kartach i konwencjach międzynarodowych, a także podtrzymuje swoje przywiązanie do powszechnie uznanych praw człowieka[9].

Królestwo zobowiązuje się także[9]:

  • działać na rzecz budowania Unii Maghrebu jako partnerstwa strategicznego;
  • pogłębiać więzi przynależności do Narodu ogólnoarabskiego i ogólnoislamskiego oraz wzmacniać więzi braterstwa i solidarności z bratnimi ludami;
  • wzmacniać relacje współpracy i solidarności z ludami i krajami Afryki, szczególnie z krajami Afryki subsaharyjskiej i Sahelu;
  • intensyfikować współpracę, zbliżenie i partnerstwo z europejskimi krajami śródziemnomorskimi;
  • poszerzać i wzbogacać relacje przyjaźni i wymiany partnerskiej w dziedzinie gospodarczej, naukowej, technicznej i kulturalnej ze wszystkimi państwami świata;
  • wzmacniać współpracę Południe-Południe;
  • chronić i upowszechniać standardy praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego oraz przyczyniać się do zachowania ich niezbywalnego i uniwersalnego charakteru;
  • wykluczyć i zwalczać wszelką dyskryminację wobec kogokolwiek ze względu na płeć, kolor skóry, wiarę, kulturę, pochodzenie społeczne czy geograficzne, język, niepełnosprawność czy z jakiejkolwiek innej osobistej przyczyny;
  • przyznać konwencjom międzynarodowym, ratyfikowanym w przewidzianej przez Królestwo Maroka formie, zgodnie z postanowieniami Konstytucji i ustaw królewskich oraz z poszanowaniem jego nienaruszalnej narodowej tożsamości, z dniem ich ogłoszenia, pierwszeństwo przed prawem wewnętrznym oraz w konsekwencji dostosować do nich właściwe przepisy ustawodawstwa krajowego.

Tytuły | edytuj kod

Konstytucja Maroka składa się z 14 tytułów, które obejmują 180 artykułów[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Konstytucja Maroka, Wydawnictwo Sejmowe, 29 lipca 2011 [dostęp 2020-06-30] .
  2. Refworld | Maroc: Constitution, United Nations High Commissioner for Refugees [dostęp 2020-06-04]  (ang.).
  3. BBC News - Q&A: Morocco's referendum on reform, 29 czerwca 2011 [dostęp 2020-06-03]  (ang.).
  4. Moroccans approve king's reforms, „BBC News”, 2 lipca 2011 [dostęp 2020-06-03]  (ang.).
  5. a b Constitution, Maroc.ma, 11 kwietnia 2013 [dostęp 2020-06-04]  (ang.).
  6. Casablanca catches protest fever, www.heraldsun.com.au, 26 lutego 2011 [dostęp 2020-06-04]  (ang.).
  7. a b MarinaM. Ottaway MarinaM., MarinaM. Ottaway MarinaM., The New Moroccan Constitution: Real Change or More of the Same?, Carnegie Endowment for International Peace [dostęp 2020-06-04]  (ang.).
  8. a b Morocco: Referendum Results, web.archive.org, 29 lipca 2011 [dostęp 2020-06-04] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-29] .
  9. a b c d Konstytucja Królestwa Maroka, 29 lipca 2011, Preambuła, s.6–7 .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konstytucja Maroka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy