Konsulat RP w Pile


Na mapach: 53°09′05,8″N 16°44′37,3″E/53,151611 16,743694

Konsulat RP w Pile w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konsulat RP w Pile (niem. Polnisches Konsulat in Schneidemühl) – polska placówka konsularna działająca w okresie międzywojennym w ówczesnym Schneidemühl.

Urząd konsularny w randze wicekonsulatu został powołany 1 września 1922 celem reprezentowania spraw polskich w niemieckiej prowincji Marchia Graniczna Poznań – Prusy Zachodnie (Grenzmark Posen-Westpreußen). W 1930 podniesiono rangę do konsulatu.

Spis treści

Konsulowie | edytuj kod

Siedziba | edytuj kod

  • pierwsza mieściła się w małym (12 łóżek) hotelu Kaiserhof przy Alte Bahnhofstraße 54 (obecnie ul. 14 Lutego) (1922),
  • kolejna w budynku b. lazaretu 129. pułku piechoty, przy Königstraße 37 (ul. Roosevelta) (1922-1928), w latach 1928-1945 umieszczono tam dom starców. Po II wojnie światowej obiekt rozebrano;
  • następna w budynku mieszkalnym z 1927 przy Bismarckstraße 16 (ul. Buczka) (1928–1934), zwanym "polskim korytarzem",
  • w 1934 za sumę 65 tys. marek od Frantza Waltharta zakupiono w dzielnicy Überbrück (obecnie Zamość) przy Brauerstraße 7 (ul. Browarnej) willę w stylu włoskim z lat 70. XIX wieku, która pełniła swą rolę Polsce do 1939. Po II wojnie światowej budynek zajmował m.in. szpital polowy (1945–1947), następnie sądy – grodzki a później rejonowy (1947–1994), zaś obecnie mieści się Muzeum Okręgowe w Pile (1997-).

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Edward Kołodziej: Inwentarze akt konsulatów polskich w Niemczech 1918-1939, Instytut Śląski, Opole 1983, s. 119
  • Henryk Chałupczak, Edward Kołodziej (opr.): Zjazdy i konferencje konsulów polskich w Niemczech, protokoły i sprawozdania, 1920–1939, Wydawn. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1999, s. 375, ​ISBN 83-227-1354-1
  • Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko-niemieckim i polsko-czechosłowackim w latach 1918-1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004, s. 206, ​ISBN 83-226-1334-2
  • Wojciech Skóra: Polskie placówki konsularne w Niemczech we wrześniu 1939 roku, [w:] Z morza i Pomorza. Spojrzenie na wrzesień 1939. Polityka i wojna, Toruń 2011, s. 432-457, [w:] [1]
  • Marek Fijałkowski: Ulica Browarna, część II, w [w:] [2]
  • Marek Fijałkowski: Ulica Roosevelta, dawna Królewska, w [w:] [3]
  • Marek Fijałkowski: Ulica 14 Lutego, dawna Stara Dworcowa, w [w:] [4]
  • Marek Fijałkowski: Ulica Kilińskiego, dawna Moltkego, w [w:] [5]
Na podstawie artykułu: "Konsulat RP w Pile" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy