Konwencja dublińska


Konwencja dublińska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konwencja dublińska – umowa podpisana w ramach Wspólnoty Europejskiej 15 czerwca 1990[1] (weszła w życie 1 września 1997)[2] dotycząca zasad rozpatrywania wniosku o azyl przez państwa członkowskie Unii Europejskiej.

Zawarto w niej definicje pojęć: wiza wjazdowa i tranzytowa, cudzoziemiec, wniosek o azyl, pozwolenie na pobyt (art. 1).

Wg art. 2 państwa-strony potwierdzają swoje zobowiązania wynikające z Konwencji Genewskiej z 1951 r.[3] i Protokołu Nowojorskiego z 1967 r.[4] bez jakichkolwiek ograniczeń terytorialnych oraz swoje zobowiązanie do współpracy ze służbami Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców.

Art. 3 zobowiązuje państwa-strony do rozpatrzenia każdego wniosku o azyl, złożonego przez cudzoziemca w jakimkolwiek z nich na granicy lub na ich terytorium.

Depozytariuszem jest rząd Irlandii. Zakazane są zastrzeżenia (art. 20). Języki autentyczne: duński, holenderski, angielski, francuski, niemiecki, grecki, irlandzki, włoski, portugalski i hiszpański.

Konwencja została zastąpiona rozporządzeniem Dublin II w 2003 roku[5], następnie Dublin III w 2013[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Konwencja wyznaczająca państwo odpowiedzialne za rozpatrywanie wniosków o azyl złożonych w jednym z Państw Członkowskich Wspólnot Europejskich, sporządzona w Dublinie 15 czerwca 1990 r. (Dz.U. 2005 nr 24, poz. 194), ustawa z 14 maja 2004 r. o ratyfikacji Konwencji (Dz.U. 2004 nr 158 poz. 1645), oświadczenie rządowe z 24 grudnia 2004 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji (Dz.U. 2005 nr 24 poz. 195).
  2. Convention determining the State responsible for examining applications for asylum lodged in one of the Member States of the European Communities
  3. Dz.U. 1991 nr 119 poz. 515
  4. Dz.U. 1991 nr 119 poz. 517
  5. Rozporządzenie Rady nr 343/2003 z 18 lutego 2003 r. ustanawiające kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego
  6. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca
Na podstawie artykułu: "Konwencja dublińska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy