Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych


Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznychumowa międzynarodowa kodyfikująca prawo dyplomatyczne. Została przyjęta 18 kwietnia 1961 r. w Wiedniu na zakończenie konferencji międzynarodowej, w której brało udział 81 państw. Konwencja weszła w życie 24 kwietnia 1964 r. Stronami są 192 państwa.

Spisana w 5 językach autentycznych: angielskim, chińskim, francuskim, hiszpańskim i rosyjskim, depozytariuszem jest Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych (art. 53).

Konwencja reguluje ustanawianie stosunków dyplomatycznych między państwami, funkcje misji dyplomatycznych, procedurę mianowania przedstawicieli dyplomatycznych, klasy szefów misji dyplomatycznych, zasady pierwszeństwa (precedencji), a także przywileje i immunitety dyplomatyczne.

Do Konwencji dołączone zostały dwa protokoły dodatkowe:

  • Protokół fakultatywny dotyczący obowiązkowego rozstrzygania sporów
  • Protokół fakultatywny dotyczący nabycia obywatelstwa.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy