Konwencja wiedeńska w sprawie ochrony warstwy ozonowej


Konwencja wiedeńska w sprawie ochrony warstwy ozonowej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konwencja wiedeńska w sprawie ochrony warstwy ozonowej (ang: Vienna Convention for the Protection of the Ozone Layer) – międzynarodowy traktat podpisany 22 marca 1985 przez państwa Wspólnoty Europejskiej, mający na celu tworzenie zarysu polityki ochrony warstwy ozonowej w krajach sygnatariuszach. Obecnie należy do niego 198 stron.

Wszedł w życie 22 września 1988 i zobowiązywał strony do prowadzenia pomiarów poziomu ozonu w atmosferze, ograniczenia emisji gazów powodujących zubażanie warstwy ozonowej oraz prowadzenia badań nad skutkami zaniku warstwy ozonowej.

Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych jest depozytariuszem (art. 20). Języki autentyczne: arabski, chiński, angielski, francuski, rosyjski i hiszpański. Spory rozstrzyga Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości, chyba że strony ustalą inny sposób (art. 11).

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (environmental protocol):
Na podstawie artykułu: "Konwencja wiedeńska w sprawie ochrony warstwy ozonowej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy