Koprowy Wierch


Na mapach: 49°10′56,5″N 20°02′53,5″E/49,182361 20,048194

Koprowy Wierch w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Koprowy Wierch (słow. Kôprovský štít, węg. Kapor-csúcs, niem. Dillenspitze) – szczyt o wysokości 2366 m n.p.m.[1] w słowackiej części Tatr Wysokich. Wcześniejsze źródła podawały wysokości 2367 m[2][3], 2370 m[4] lub 2363 m[5].

Wierzchołek położony jest w głównej grani odnogi Krywania odchodzącej od Cubryny w kierunku południowo-zachodnim. Od znajdujących się w pobliżu Piarżystych Czub oddziela go Skrajna Piarżysta Przełęcz. W wierzchołku Koprowego Wierchu boczna grań skręca w kierunku południowo-wschodnim i opada do Wyżniej Koprowej Przełęczy. Od szczytu odchodzi jeszcze w kierunku północno-zachodnim trzecia, boczna grań nazywana Pośrednim Wierszykiem, która oddziela od siebie dwa boczne odgałęzienia Doliny Koprowej: Dolinę Ciemnosmreczyńską i Hlińską. Wschodnie ściany Koprowego Wierchu opadają do trzeciej doliny leżącej poniżej szczytu – do Doliny Hińczowej.

W grani Pośredniego Wierszyka najbliższym szczytem jest Mały Koprowy Wierch, oddzielony Koprową Ławką.

Koprowy Wierch z Doliny Hińczowej

Koprowy Wierch jest łatwo dostępny tylko z Wyżniej Koprowej Przełęczy. Prowadzi na niego z przełęczy oznaczony kolorem czerwonym szlak turystyczny. Pomiędzy przełęczą a właściwym szczytem Koprowego Wierchu znajduje się jeszcze jego przedwierzchołek Koprowe Ramię i niewielka przełęcz Koprowa Przehyba opadające bardzo stromo do Doliny Hińczowej. Pozostałe drogi są znacznie trudniejsze.

Wierzchołek był odwiedzany przez koziarzy i nie jest znana data pierwszego wejścia na szczyt. Wiadomo, że na szczycie bywał Kazimierz Tetmajer w latach 1881–1896, Klemens Bachleda około 1890 r. Zimą jako pierwsi na szczycie stanęli: E. Baur i Alfred Martin 18 marca 1906 r.[4]

Szczyt Koprowego Wierchu słynie z rozległych widoków.

Szlaki turystyczne | edytuj kod

– czerwony szlak z Koprowej Przełęczy przez Koprowe Ramię i Koprową Przehybę na Koprowy Wierch. Czas przejścia: 30 min, ↓ 20 min[6]

Przypisy | edytuj kod

  1. Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania .
  2. Ivan Bohuš: Od A po Z o názvoch Vysokých Tatier. Tatranska Lomnica: Štátne lesy TANAPu, 1996. ISBN 80-96-75227-8.
  3. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski, Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker Tatrzański, str. 328. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  4. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.
  5. Tatry Wysokie polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000. Sygnatura, 2011/12. ISBN 83-87873-26-8.
  6. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2009-08-25].
  2. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
Koprowy Wierch i panorama 360°
Na podstawie artykułu: "Koprowy Wierch" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy