Koreańska Strefa Zdemilitaryzowana


Koreańska Strefa Zdemilitaryzowana w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Koreańska Strefa Zdemilitaryzowana (kor. 한반도 비무장 지대) – strefa zdemilitaryzowana powstała w 1953 roku na mocy porozumienia z Panmundżom.

Strefa zdemilitaryzowana rozcina Półwysep Koreański, pasem rozciągającym się po obu stronach linii demarkacyjnej o szerokości 4 km i długości 238 km, przebiegającym w przybliżeniu wokół 38 równoleżnika.

Rola strefy polega na ograniczeniu fizycznego i wzrokowego kontaktu sił obu stron, co ogranicza incydenty i prowokacje, a więc zapobiega niekontrolowanemu wznowieniu konfliktu. Strefa nie może odegrać jednak żadnej roli, jeśli chodzi o uchronienie stron przed niespodziewaną agresją. Wynika to z faktu, że paradoksalnie po obu stronach wąskiej strefy znajduje się najbardziej zmilitaryzowana przestrzeń we współczesnym świecie, w której zgromadzono milionowe armie wyposażone w najnowocześniejsze środki rażenia, w tym broń nuklearną, biologiczną i chemiczną oraz środki jej przenoszenia. W Strefie Zdemilitaryzowanej znajduje się największe na świecie pole minowe[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. T. O’Neill, Korea, 50 lat niebezpiecznego podziału, „National Geographic Polska” 2003, nr 7 (46), s. 2-27.
Na podstawie artykułu: "Koreańska Strefa Zdemilitaryzowana" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy