Kornel Gibiński


Kornel Gibiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kornel Stanisław[1] Gibiński (ur. 7 września 1915 w Krakowie, zm. 31 marca 2012 w Katowicach) – polski lekarz, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, członek rzeczywisty PAN, PAU, dr.h.c.mult.[2], internista, gastroenterolog, farmakolog kliniczny[2] oraz filozof medycyny.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1915 roku w Krakowie jako syn Stanisława Gibińskiego.

W 1939 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego[3]. W trakcie II wojny światowej pracował w Klinice Chorób Wewnętrznych UJ oraz Ubezpieczalni Społecznej. Członek Armii Krajowej, aresztowany i osadzony w Gross-Rosen w 1944. Po wojnie pracował we Wrocławiu (tam zainteresował się endoskopią, gdy znalazł 3 poniemieckie endoskopy).

Stopień doktora uzyskał w 1945, doktor habilitowany od 1949 roku. W 1954 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1966 profesorem zwyczajnym. Pracę rozpoczął jeszcze jako student w Zakładzie Fizjologii UJ w 1935 roku. W 1953 r. został kierownikiem Kliniki Chorób Wewnętrznych w Bytomiu, a w 1961 r. w Katowicach. W 1974 został kierownikiem Kliniki Gastroenterologii i Instytutu Chorób Wewnętrznych w Katowicach, którymi kierował do emerytury (1985).

Założyciel i przewodniczący Polskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego, członek honorowy: Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego, Towarzystwa Internistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Francuskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Towarzystwa Naukowego Lekarzy Czechosłowackich im. J. E. Purkyne. Członek komitetów redakcyjnych „Przeglądu Lekarskiego”, „Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej”. Od 1961 r. członek czynny New York Academy of Sciences, od 1970 r. członek Royal Society of Medicine (Londyn), wiceprezydent Europejskiego Tow. Endoskopii (1980-1984) i wiceprezydent Światowej Organizacji Towarzystwa Gastroenterologii (1982-1986).

Zawarł małżeństwo z Wandą z domu Ostrowską. Ich córka Marta Gibińska-Marzec została anglistką, profesorem nauk humanistycznych; ich wnukami są Magdalena Heydel i Andrzej Marzec[4].

Dorobek naukowy | edytuj kod

Bywa nazywany ojcem śląskiej interny. Promotor ponad 40 przewodów doktorskich i opiekun 13 habilitacyjnych[5]. Opublikował 7 opracowań monograficznych, ponad 30 rozdziałów w opracowaniach zbiorowych oraz ponad 400 artykułów, w tym 77 publikowanych zagranicą[6]. Autor pierwszego polskiego podręcznika gastroenterologii klinicznej (1958), stworzył pierwszą na Śląsku pracownię endoskopową, uruchomił drugą w Polsce „sztuczną nerkę” i pierwszą pracownię angiograficzną[7].

Był bliskim przyjacielem i współpracownikiem prof. Tadeusza Chruściela.

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

21 lipca 1974 roku odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej[8]. Odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką „Zasłużony Lekarz PRL”, nagrodą Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (1979 r.), Nagrodą Państwową II st., Medalem „Gloria Medicinae”.

W dowód uznania dla jego osoby 7 września 2006 nadano jego imię Centralnemu Szpitalowi Klinicznemu w Katowicach[5]. Kilka dni wcześniej został ogłoszony Honorowym Obywatelem Miasta Katowice. W roku 2000 otrzymał Nagrodę im. Wojciecha Korfantego przyznaną przez Związek Górnośląski[9]

Przypisy | edytuj kod

  1. Centralny Rejestr Lekarzy – informacje podstawowe.
  2. a b SP CSK SUM Katowice.
  3. Budda w białym fartuchu [dostęp 2017-04-28]  (pol.).
  4. Być sobą. „Alma Mater. Miesięcznik Uniwersytetu Jagiellońskiego”. 197, s. 26–32, listopad 2017. 
  5. a b Profesor Kornel Gibiński został patronem SP CSK ŚAM w Ligocie.
  6. Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śląska.
  7. www.goscniedzielny.wiara.pl.
  8. Nowiny Rzeszowskie, nr 199 (8047), 23 lipca 1974, s. 4.
  9. KatarzynaK. Nowak KatarzynaK., Laureaci nagrody im. Wojciecha Korfantego, archiwum.zwiazekg.type.pl [dostęp 2016-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-31] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kornel Gibiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy