Kosarze


Kosarze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kosarze (Opiliones syn. Phalangida, łabuńce) – stosunkowo liczny (ponad 6 tys. gatunków) rząd pajęczaków, obejmujący zwierzęta od 5-10 mm długości, zamieszkujące przede wszystkim strefy tropikalne, ale występujące również w klimacie umiarkowanym. Kosarze są łatwe do rozpoznania, głównie po prawie idealnie eliptycznym ciele. Ich głowotułów ściśle przylega do szerokiego odwłoka, natomiast odnóża kroczne są niezwykle długie (czasem do 16 cm) i cienkie. Szczękoczułki krótkie, nogogłaszczki długie, wyposażone w wyrostki służące do wstępnego rozdrabniania pokarmu. Kosarze są mięsożerne, ale żywią się też (a nawet głównie) martwą materią organiczną. Jaja są składane do ziemi.

W Polsce występuje 31 gatunków kosarzy. Ich najpospolitszym przedstawicielem jest kosarz zwyczajny.

Tę bardzo zróżnicowaną grupę pajęczaków dzieli się aż na 41 rodzin, podzielonych na 4 podrzędy. Dla przejrzystości systemu klasyfikacyjnego powszechnie używa się również kategorii nadrodziny:

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kosarze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy