Kosmos 434


Kosmos 434 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kosmos 434 (ros. Космос-434) – bezzałogowy lot kosmiczny w ramach programu Sojuz. Kosmos 434 był trzecim i ostatnim testowym lotem radzieckiego lądownika księżycowegoŁunnyj korabl” na orbitę okołoziemską; ostatecznie żaden jego egzemplarz nie wylądował na Księżycu[2].

Testowa konfiguracja pojazdu nosiła oznaczenie T2K. Nogi lądownika zostały zastąpione przez urządzenia do przesyłania danych telemetrycznych na Ziemię. Program tej misji był identyczny jak poprzednich, Kosmos 379 i Kosmos 398: statek wykonał na orbicie okołoziemskiej manewry symulujące lądowanie i start z powierzchni Księżyca[1][2][3]. Dziesięć lat później Kosmos 434 miał wejść w atmosferę nad Australią, co wywołało obawy, związane z niedawnymi deorbitacjami innych satelitów: w Australii spadły fragmenty amerykańskiej stacji Skylab, a nad Kanadą rozpadł się radziecki satelita Kosmos 954 z paliwem jądrowym na pokładzie. Dla uspokojenia obaw przed katastrofą nuklearną przedstawiciele ZSRR przyznali, że Kosmos 434 to tylko eksperymentalny lądownik księżycowy[2][3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Cosmos 434 (ang.). W: NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2015-04-06].
  2. a b c Mark Wade: LK (ang.). Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2015-04-06].
  3. a b David S.F. Portree: Mir Hardware Heritage: Part 1 - Soyuz (NASA, wikisource)]

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • David S.F. Portree, Mir Hardware Heritage, NASA RP-1357, 1995 (wersja PDF)
Na podstawie artykułu: "Kosmos 434" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy