Kot kartuski


Kot kartuski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chartreuxrasa kota pochodząca z Francji. Możliwe, że był najbardziej powszechną rasą we Francji.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Legenda głosi, że przodkami kotów kartuskich są dzikie koty górskie z rejonu dzisiejszej Syrii, które zostały sprowadzone do Francji przez krzyżowców w XIII wieku, spośród których wielu wstąpiło do zakonu kartuzów.

Koty kartuskie prawdopodobnie zostały sprowadzone do Francji z Afryki w XV wieku przez mnichów z zakonu kartuzów. Są najstarszą rasą hodowaną w Europie.

Pierwsza udokumentowana wzmianka o rasie została sporządzona przez francuskiego przyrodnika Buffona dopiero w XVIII wieku. Populacja kotów kartuskich zmniejszyła się znacznie podczas I wojny światowej. Skoordynowane działania europejskich hodowców tej rasy pozwoliło na uchronienie jej przed wyginięciem. Pierwszy Chartreux został sprowadzony do USA w 1971 roku przez Helen i John Gammon La Jolla, Kalifornia.

Wygląd | edytuj kod

Budowa kota kartuskiego jest bardzo podobna do kota brytyjskiego krótkowłosego. Charakterystyczną różnicą między tymi rasami jest budowa głowy kota: u kota brytyjskiego jest bardziej okrągła, a u kota kartuskiego wpisana w trapez. Ponadto kot kartuski powinien mieć nos prosty, bez wyraźnego stopu w przeciwieństwie do kotów brytyjskich krótkowłosych, które tę cechę odziedziczyły w procesie kształtowania rasy po kotach perskich. Poniżej zdjęcie młodej kotki rasy kot kartuski.

Charakter | edytuj kod

Są to koty bardzo inteligentne, łatwo się uczące, np. włączania radia, otwierania zamków drzwi. Nawet jako dorosłe osobniki uwielbiają zabawę, potrafią aportować w taki sam sposób, jak pies. Koty kartuskie szybko reagują, a ze względu na wyjątkową łowność, są bardzo cenione przez rolników francuskich.

Koty kartuskie zwykle wiążą się z jedną osobą i często chodzą za nią po całym domu. Nie są agresywne, są dobre dla dzieci i innych zwierząt. Przepadają za pieszczotami.

Koty kartuskie miauczą bardzo rzadko, za to bardzo głośno mruczą. Niektóre wydają nawet szczebiotliwe dźwięki.

Ciekawostki | edytuj kod

Słynnymi właścicielami kotów kartuskich byli: francuska powieściopisarka Colette i francuski prezydent Charles de Gaulle.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Fogle, Bruce (2001). The New Encyclopedia of the Cat. New York: DK Publishing Inc [Dorling Kindersley]. ​ISBN 0789980212​.
  2. Siegal, Mordecai (1997). The breeds. Chapter 2 in The Cornell Book of Cats: A Comprehensive and Authoritative Medical Reference for Every Cat and Kitten. Second edition. Edited by Mordecai Siegal. Villard:New York. ​ISBN 978-0-679-44953-9​.
  3. Simonnet, Jean (1990). The Chartreux Cat. Translated by Jerome M. Auerbach. Paris: Synchro Company. ​ISBN 978-2-9506009-0-5​. (This book's ISBNdb.com page lists „Auerbach Pub” as the publisher, but the book itself gives „Synchro Company, Paris” on an unnumbered page immediately following page 190.)
Na podstawie artykułu: "Kot kartuski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy