Królestwo (ustrój)


Królestwo (ustrój) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Królestwo Polskie

Królestwopaństwo, którego dożywotnio panujący monarcha nosi tytuł króla lub królowej[1].

Określenie pojawiło się w starożytności. Królestwo nie mogło być podporządkowane innym królestwom (królestwo nie mogło być lennem), ale mogło być częścią cesarstwa.[potrzebny przypis] Ta forma monarchii była szeroko rozwinięta w średniowieczu na łacińskim Zachodzie. Jako forma władzy ukształtowało się w państwach na obszarze byłego cesarstwa zachodniego[2].

Królestwo jest najbardziej rozpowszechnionym rodzajem monarchii, określenie to stosuje się najczęściej w odniesieniu do władców chrześcijaństwa zachodniego. Jego odpowiednikiem w krajach prawosławnych jest carstwo, natomiast w islamie chanat.[potrzebny przypis]

Przypisy | edytuj kod

  1. Czesław Witkowski Słownik pojęć historycznych, wyd. 2008, s. 129
  2. Jerzy Rajman Encyklopedia średniowiecza, wyd. 2006, s. 517
Na podstawie artykułu: "Królestwo (ustrój)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy